ترجمه امالي شيخ صدوق - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٦٢ - و آن در مقتل حسين(ع) است

با جدم محمد در بهشتيد. بعد از او هلال بن حجاج بميدان رفت و ميسرود:

سيزده تن از آنها كشت و شهيد شد (رضي الله عنه) پس از او عبد اللَّه بن مسلم بن عقيل بن ابى طالب بميدان رفت و ميسرود:

سه تن از آنها كشت و كشته شد (رضي الله عنه) و پس از او على بن الحسين بميدان رفت و چون برابر دشمن مى‌رفت اشك از چشم حسين روان شد و گفت خدايا تو گواهى كه زاده رسولت برابر آنها رفت كه مانند ترين مردم است به رسول تو در چهره و در سيما او شروع به رجز كرد و گفت:

ده تن را كشت و نزد پدر برگشت و گفت پدر جان تشنه‌ام حسين فرمود شكيبا باش پسر جانم جدت بجامى لبالب تو را سيراب كند، برگشت و نبرد كرد تا چهل و چهار تن از آنها كشت و شهيد شد صلى اللَّه عليه. پس از او قاسم بن حسن بن على بميدان رفت و ميگفت: