ترجمه امالي شيخ صدوق - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥١٦ - مجلس هفتاد و هشتم

ديده نيكان بخوابست براى حذر از معاد و لرزشهاى سخت و هراسهاى قيامت آنجا كه خاندان و مال و فرزند سودى ندهند، (١) اى عيسى بديدگان خود سرمه غم كش آنگاه كه بيهودگان ميخندند، اى عيسى خاشع و صابر باش كه خوشا بر تو اگر برسى بدان چه بصابران وعده داده‌اند، اى عيسى روز بروز از دنيا بيرون برو، مزه آنچه مزه‌اش رفته بچش براستى گويم كه بهره تو از دنيا همان ساعت و روز تو است و از آن بقوت خشنود باش و بدرشت و ناهموار بساز كه ديدى چه مى‌شود آنچه برگيرى نوشته شود و آنچه خرج كنى نوشته شود، اى عيسى تو مسئولى، بناتوان رحم كن چنو كه تو را رحم كنم و بيتيم درشتى مكن، اى عيسى در نماز بر خود گريه كن و بجايگاه نماز گام بردار و لذت گفتار خود را با من درياب كه من با تو خوشرفتارم، اى عيسى چه بسيار مردمى كه آنان را بگناهان گذشته‌شان هلاك كردم و تو را از آن نگهداشتم، اى عيسى بناتوان لطف كن و ديده كم بينت را بآسمان بردار و مرا بخوان كه من بتو نزديكم و مرا نخوان جز بزارى و يك دل كه هر گاه تو مرا چنين بخوانى ترا اجابت كنم، اى عيسى دنيا را نه پاداش و نه كيفر گذشتگان نساختم و نه كيفر كسى كه از او انتقام گيرم، اى عيسى تو ميروى و من ميمانم روزيت نزد من است و موعد مرگت و بسوى من برگردى و حسابت با من است از من بخواه و از ديگرى مخواه از تو دعا شايد و از من اجابت بايد اى عيسى بشر چه بسيار است و شكيبا چه اندك، درخت فراوانست و خوبش كم است، از زيبائى درختى فريفته مشو تا ميوه‌اش نچشى، اى عيسى عصيان متمرد بر من گولت نزند كه روزى مرا ميخورد و