ترجمه امالي شيخ صدوق - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٥٣ - مجلس دوازدهم

بالا برد و بنويسد براى شما برات آزادى از دوزخ و جواز از صراط و امان از عذاب، بهشت را دريست بنام ريان كه تا روز قيامت گشوده نگردد و براى مردان و زنان روزه‌دار باز كنند كه از امت محمدند «ص» و رضوان خازن بهشت جار زند اى امت محمد بيائيد بسوى ريان و امت من از اين در وارد بهشت شوند هر كه در ماه رمضان آمرزيده نشود در چه ماهى آمرزيده شود؟ نيست جنبش و توانائى جز بخدا بس است ما را خدا و چه خوب وكيلى است.

(١) در اين روز پس از جلسه حديث ديگرى است- از ابى ذر جندب بن جناده (رضي الله عنه) گفت شنيدم رسول خدا «ص» بعلى «ع» سه جمله فرمود كه اگر يكى از آنها از من بود دوستتر بود براى من از دنيا و ما فيها شنيدم ميفرمود بار خدايا كمكش كن و بكمكش خواه خدايا ياريش كن و ياريش خواه زيرا او بنده تو و رسول تو است سپس ابو ذر گفت گواهم براى على «ع» بولاء و اخوت و وصيت كريزة بن صالح راوى حديث از ابو ذر گويد گواهى ميدادند براى على «ع» بمانند همين سلمان فارسى، مقداد و عمار و جابر بن عبد اللَّه انصارى، ابو الهيثم تيهان، خزيمة بن ثابت ذو الشهادتين و ابو ايوب ميزبان پيغمبر «ص» و هاشم بن عتبه مرقال كه همه از افاضل اصحاب رسول خدا «ص» بودند وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ‌.