ترجمه امالي شيخ صدوق - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٥٩ - مجلس چهل و چهارم

فاطمه دخت سيد كريمان‌

دخت پيمبرى نه از لئيمان‌

باشد بخيل دائم از ذميمان‌

ميكشدش بآتشى چه سوزان‌

مينوشد از صديد و از حميمان‌

ميدهمش بيباك من عطا را

برمى‌گزينم بر همه خدا را

شب را گرسنه باشند اين دو شبل ما را

كشته شود كوچكترش فكارا

در كربلا ربوده گردد زارا

بر قاتلش صد واى و صد خسارا

دوزخ كشد او را بته ز نارا

پندش بود سنگين‌تر از نصارى‌

فاطمه اى دخت نبى احمد

دخت نبى سيد مسدد

آمد اسيرى بر درت بى‌مسند

در بند ناتوانيش مقيد

دارد شكايت از مجاعه بيحد

اطعام امروزت بيابى در غد

نزد خداى واحد موحد

زارع درو كند هر آنچه كارد

بده تو مگذار كه گردد فاسد