منتخب فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٧٩ - اول - نماز واجب شخص حاضر مختار

آخر وقت بيش از مقدار اداء نماز عشاء فرصت نمانده باشد، كه در اين صورت لازم است نماز عشاء را قبل از نماز مغرب بخواند.

٣٩٥- وقت فضيلت نماز مغرب از ابتداء مغرب است تا هنگام از بين رفتن حمره مغربيّه و ناپديد شدن شفق، كه تقريباً يك ساعت بعد از غروب آفتاب مى‌باشد.

٣٩٦- وقت فضيلت نماز عشاء بعد از برطرف شدن شفق تا هنگام گذشتن ثلث اول شب مى‌باشد.

٣٩٧- اگر كسى پيش از خواندن نماز مغرب سهواً مشغول نماز عشاء شود، و در بين نماز بفهمد اشتباه كرده است، چنانچه به ركوع ركعت چهارم نرفته باشد، بايد نيّت را به نماز مغرب برگرداند، و نماز را تمام كند، و بعد نماز عشاء را بخواند؛ و اگر به ركوع ركعت چهارم رفته باشد، بايد نماز را تمام كند، و بعد نماز مغرب را بخواند.

٣٩٨- اگر كسى از روى معصيت يا به واسطه عذرى نماز مغرب و عشاء را تا نصف شب نخواند، بايد تا قبل از اذان صبح بدون نيّت اداء يا قضاء- يعنى فقط به قصد قربةً الى اللَّه- آنها را بجا آورد.

٣٩٩- سفيدى‌اى را كه نزديك اذان صبح به شكل مستطيل از مشرق رو به بالا حركت مى‌كند و تاريكى دو طرف آن را احاطه دارد فجر اول و فجر كاذب مى‌گويند، و نماز صبح در آن وقت جائز نيست؛ و هنگامى كه آن سفيدى در فضاء پخش شود، فجر دوم و فجر صادق است، و اول وقت نماز صبح مى‌باشد؛ و آخر وقت نماز صبح موقعى است كه آفتاب طلوع نمايد.

٤٠٠- وقت فضيلت نماز صبح از فجر دوم است تا قبل از سرخى‌اى كه پيش از طلوع آفتاب در افق ظاهر مى‌شود؛ و چنانچه كسى نماز صبح را بعد از آشكار شدن اين سرخى و قبل از طلوع آفتاب بخواند، وقت فضيلت آن را از دست داده است، ولى نمازش اداء و صحيح مى‌باشد.

٤٠١- موقعى مكلف مى‌تواند مشغول نماز شود كه يقين كند وقت داخل شده است، يا دو مرد عادل به داخل شدن وقت خبر دهند، و به گفته يك نفر عادل بلكه به اءخبار يك نفر مورد اطمينان و همچنين به اذان شخص مورد اطمينان هم مى‌توان اعتماد كرد.

٤٠٢- اگر كسى در اول وقت نماز به واسطه ابر و غبار و مانند اينها كه براى همه مانع محسوب مى‌شوند نتواند به داخل شدن وقت يقين كند، چنانچه گمان داشته باشد كه وقت داخل شده،