١٧٢٦- بازى زن و مرد نامحرم در فيلم‌ها و گفتن حرف‌هاى عاشقانه- كه زن و شوهر به يكديگر مى‌گويند- مانند عزيزم، قربان تو، و ... و نمايش و خريد و فروش آنها كه غالباً تحريك كننده و همراه با ارائه الگوهاى غير اسلامى و ضدّ اخلاقى مى‌باشد حرام است.

١٧٢٧- شركت در مجالس گناه حرام است و اگر انسان پس از شركت در مجلس، متوجه گناه بودن آن شود، چنانچه نتواند نهى از منكر كند يا نهى او مؤثر نباشد، بايد مجلس را ترك كند.

شركت در عروسى‌هايى كه همراه با لهو و لعب است اگر نتواند نهى از منكر كند، جائز نيست. ١٧٢٨- شركت در مجا لس عروسى و ... كه گاهى محرم و نامحرم مختلط هستند جائز نيست و والدين نبايد به فرزندان خود جهت شركت در اين گونه محافل اجازه دهند.

١٧٢٩- حضور داماد در مجلس زنانه اگر به نامحرم‌ها نگاه نكند، اشكال ندارد.

١٧٣٠- جايز نيست قبل از اجراى صيغه عقد، داماد- غير از رفت و آمدهاى متعارفى كه براى خواستگارى است- با دختر ارتباط داشته، و يا قبل از اطّلاع و الدين به اصطلاح با همسر آينده‌شان در مورد زندگى مشترك ساعت‌ها با هم گفتگو و نشست و برخاست كنند و با هم به بيرون از منزل بروند، زيرا حكم آنها، حكم بقيّه نامحرمان است و ارتباطات مزبور جائز نيست.

١٧٣١- كسى كه در كشور غير اسلامى اقامت دارد واجب است در حدّ قدرت و توان از اسلام و تهاجمات وارده بر آن، با مراعات شرائط و مراتب امر به معروف و نهى از منكر، دفاع نمايد؛ و واجب است با مراعات شرائط زير كفار را به اسلام دعوت نمايد: ١- حكومت اسلامى به خاطر مصالح مهمترى دعوت و تبليغ به اسلام را در بلاد كفر موقتاً ممنوع نكرده باشد، ٢- صلاحيت و اهليت و نيز قدرت تبليغ اسلام در مناطق كفر را داشته باشد، ٣- مفسده مهمى پيش نيايد.

١٧٣٢- تجسس در مسائل شخصى و خانوادگى حتى در مفاسد اخلاقى افراد، توسط هر شخص يا ارگان جائز نيست و اشاعه فحشابوده و حرام مى‌باشد؛ همچنين گوش دادن به مكالمات اشخاص توسط شنود يا به هر شكل ديگر و نيز كنترل نامه‌هاى شخصى و پيگيرى عيوب و خطاها و لغزشهاى افراد حرام است و در صورت اصرار بر آن بايد توسط محكمه صالح تعزير گردد.

تذكر- موضوعات و فقرات بخش «احكام و آداب مربوط به معاشرت» در جلد نهم فقرات فقهيّه، صفحات ٧٩ تا ٨٨ ذكر شده‌اند.