منتخب فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٦٤ - اول - احكام محتضر

وقت مرگ او تكرار كنند، ٣- اين دعاء را به او تلقين كنند: «أَللَّهُمَّ اغْفِرْ لِيَ الْكَثيرَ مِنْ مَعاصيكَ، وَ اقْبَلْ مِنِّى الْيَسيرَ مِنْ طاعَتِكَ، يا مَنْ يَقْبَلُ الْيَسيرَ، وَ يَعْفُو عَنِ الْكَثيرِ، إِقْبَلْ مِنّى اليسيرَ، وَ اعْفُ عَنّى الْكَثيرَ، إِنَّكَ أَنْتَ الْعَفُوُّ الْغَفُورُ، أَللَّهُمَّ ارْحَمْني‌، فَإِنَّكَ رَحيمٌ رَحْمانٌ»،

٤- براى راحت شدن محتضر بر بالين او سوره‌هاى مباركه يس، صافّات، احزاب، آية الكرسى و آيه پنجاه و چهارم از سوره اعراف، و سه آيه آخر سوره بقره، بلكه هر مقدار از قرآن را كه ممكن است بخوانند، ٥- محتضرى كه سخت جان مى‌دهد، اگر ناراحت نمى‌شود او را به جايى كه نماز مى‌خوانده منتقل كنند. ٣٢٩- امورى كه مكروه است براى محتضر انجام دهند عبارتند از: ١- تنها گذاشتن محتضر، ٢- گذاشتن چيزى روى شكم او، ٣- دست نهادن بر او در حال جان دادن، ٤- حضور جُنُب و حائض نزد او، ٥- حرف زدن زياد نزد او، ٦- گريه كردن نزد او، ٧- تنها گذاشتن زنها نزد او.

٣٣٠- مستحب است بعد از مرگ چشم و لب و چانه ميّت را ببندند، و دست و پاى او را دراز كنند، و پارچه‌اى روى او بيندازند، و اگر شب مرده است در مكان فوت او چراغ روشن كنند، و براى تشييع جنازه او مؤمنين را خبر كنند، و در دفن او عجله نمايند؛ ولى اگر يقين به مردن او ندارند، واجب است صبر كنند تا حال او معلوم شود.

٣٣١- اگر ميّت حامله و بچه در شكم او زنده باشد، واجب است دفن را به تأخير بيندازد، تا هر طور كه متعارف اهل فن است طفل را بيرون بياورند و محل اخراج بچه را بدوزند.

٣٣٢- مستحب است انسان در مرگ خويشان مخصوصاً در مرگ فرزند صبر كند، و به رحلت پيغمبر و مصائب آل او عليهم السلام خود را تسلّى دهد.

٣٣٣- جائز نيست انسان در مرگ كسى صورت و بدن خود را بخراشد و به خود لطمه بزند، و نيز جائز نيست زن در مرگ كسى موى سر خود را ببُرد.

٣٣٤- پاره كردن يقه در مرگ كسى غير از پدر و برادر جائز نيست؛ و احتياط مستحب آن است كه انسان در مصيبت آنان هم يقه را پاره نكند.

٣٣٥- گريه كردن بر ميّت جائز است، چه با صدا باشد و چه بدون صدا؛ لكن احتياط واجب آن است كه صدا را خيلى بلند نكنند.