منتخب فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٤١٢ - احكام مربوط به حضانت كودك

پاكدامنى، پاكيزكى شير و ...- از مادر بهتر باشد، يعنى مادر فاقد اين صفات و دايه داراى اين صفات باشد.

١٨٠٨- مستحب است دايه‌اى كه براى طفل مى‌گيرند، دوازده امامى، داراى عقل و عفت، صورت نيكو و صاحب اوصاف خوب باشد و مكروه است كم عقل، غير دوازده امامى، بد صورت، بد خلق يا زنازاده باشد يا شيرش مربوط به بچه‌اى است كه از زنا به دنيا آمده باشد.

احكام مربوط به حضانت كودك:

١٨٠٩- حضانت يعنى حفظ و پرورش بچّه حضانت پسر تا دو سال و دختر تا هفت سال حق مادر است.

١٨١٠- در هفت موضع حق حضانت مادر ساقط مى‌شود و تعلق به پدر پيدا مى‌كند: ١- مادر كافر و پدر مسلمان باشد، ٢- مادر مؤمنه يعنى دوازده امامى نباشد و پدر مؤمن باشد، ٣- مادر از محافظت طفل امتناع نمايد كه در اين صورت حاكم شرع پدر را بر محافظت طفل مجبور مى‌كند، ٤- مادر شوهر ديگر كرده باشد، ٥- ايّامى كه مادر در سفر است، ٦- مادر مبتلى به جذام شده باشد، ٧- مادر ديوانه شده باشد.

١٨١١- پس از دو سال پسر و هفت سال دختر حق حضانت طفل مربوط به پدر است؛ ولى اگر پدر مرده باشد، مادر- هرچند شوهر كرده باشد- بر جدّ و ديگران مقدم است و اگر مادر در زمانى كه مسئول حضانت و نگهدارى كودك است فوت كند پدر از ديگران براى نگهدارى طفل مقدّم است.

١٨١٢- چنانچه پدر و مادر هر دو فوت كنند، حق حضانت به جدّ پدرى مى‌رسد و در صورت نبودن او وصى پدر و سپس وصى جدّ عهده‌دار تربيت و نگهدارى كودك مى‌شوند و در صورتى كه هيچ كدام از آنان نباشند خويشاوندان كودك مطابق مراتب ارث هر كدام كه نزديك‌تر باشند سزاوارترند و در صورت تعدد و تساوى فاميل و عدم توافق ميان آنان، بايد با قرعه نگهدار طفل معيّن شود.

١٨١٣- چنانچه مادر به هر دليل شوهر ديگرى كرده باشد، حق حضانت او با وجود پدر از بين مى‌رود؛ ولى چنانچه از شوهر دوم جدا شود، بعيد نيست كه حق حضانت كودك دوباره به او