منتخب فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٤٠٤ - نهم - اسباب حرمت ازدواج زن و مرد با يكديگر

مادر منى، ٣- زوج مى‌تواند تا چهار ماه با زوجه خود نزديكى نكند، ولى بعد از چهار ماه نزديكى بر او واجب است.

١٧٦٢- مجامعت در چند صورت حرام است، كه عبارتند از: ١- در حال حيض زوجه، ٢- در حال نفساء زوجه، ٣- در حالى كه هر يك از زن يا شوهر احرام حجّ يا عمره بسته باشد، ٤- در حالى كه هر يك از زوج و زوجه روزه واجب معيّن گرفته باشند مانند روزه ماه رمضان يا نذر يا ...

٥- در حالى كه وقت نماز تنگ باشد، ٦- يكى از زوجين نيّت اعتكاف واجب كرده باشد، ٧- در حالتى كه يكى از زوجين در مسجد معتكف باشد، ٨- هرگاه كسى به زن خود گفته باشد كه تو بر من مثل پشت مادر منى و اين را ظهار گويند، پيش از آنكه كفاره بدهد وطى زوجه بر او حرام مى‌باشد، ٩- اگر مردى زن اجنبيه را به اشتباه وطى كند، كه نزديكى بر شوهر آن زن در ايام عده حرام است، ١٠- در وقتى كه زن نگذارد شوهر با او وطى كند جهت گرفتن مهر و شوهر به قهر و غلبه وطى كند، ١١- در حالتى كه زن طلاق رجعيه گرفته باشد، پيش از آنكه از عدّه بيرون رود وطى غير شوهر با او هرچند با عقد ازدواج، ١٢- وطى به زنى كه بواسطه بيمارى يا بزرگى آلت شوهر از وطى عاجز باشد. ١٧٦٣- بنابر اقوى وطى دُبر زوجه جائز است ولى كراهت شديده دارد و احوط ترك آن است؛ و در صورت اذيّت و ضرر به او حرام است.

١٧٦٤- وطى در دُبر زن در وجوب غسل و عدّه و استقرار مهر و بطلان روزه و ثبوت حدّ زنا اگر اجنبيه باشد و ثبوت مهرالمثل اگر وطى به شبهه باشد مانند وطى در قبل اوست.

نهم- اسباب حرمت ازدواج زن و مرد با يكديگر:

١٧٦٥- اسباب حرمت ازدواج زن و مرد- چه حرمت ابدى و چه حرمت تا زمان وجود مانع- عبارتند از: ١- حرمتهاى ناشى از نسب، ٢- حرمتهاى ناشى از رضاع، ٣- حرمتهاى ناشى از مصاهره، ٤- حرمتهاى ناشى از وطى به شبهه، ٥- حرمتهاى ناشى از زنا و لواط، ٦- حرمتهاى ناشى از عقد زن شوهردار، ٧- حرمتهاى ناشى از عقد زنى كه در عدّه ديگرى است، ٨- حرمتهاى ناشى از تزويج در حال احرام، ٩- حرمت ناشى از ترك طواف نساء، ١٠- حرمت ناشى از نُه‌