منتخب فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٩١ - سوم - احكام محرم و نامحرم در مورد نگاه

و پسرِ دختر- هرچه پايين روند- بر ديگرى محرم و حرام ابدى است، هر چند به شبهه يا زنا باشد، چه پدر و پسر نسبى باشند و چه رضاعى، چه زوجيّت زوجه آنها دائمى باشد يا موقت، چه زوجيت به مجرد عقد باشد يا مجامعت هم صورت گرفته باشد.

سوم- احكام محرم و نامحرم در مورد نگاه:

١٦٩٠- نگاه كردن مرد به مرد و نگاه كردن زن به زن بهر جاى از بدن غير از عورت، در صورتى كه نگاه با تلذذ و ريبه- نگاه شهوى- نباشد و نترسد كه به حرام بيفتد يا مفسده ديگر در بين نباشد، جائز است. ١٦٩١- نگاه مرد به بدن و موى زن نامحرم گرچه به قصد لذّت هم نباشد حرام است.

١٦٩٢- نگاه كردن مرد به دست زن نامحرم تا مچ و صورت او اگر به قصد لذت باشد، يا بترسد كه به گناه بيفتد حرام است، بلكه احتياط آنست كه بدون قصد لذّت و ترس از فساد هم به دست و صورت زن نامحرم نگاه نكند، مگر در موارد ضرورت كه اشكال ندارد.

١٦٩٣- كسى كه مى‌خواهد ازدواج كند با وجود چند شرط جائز است فقط به مقدار متعارف به صورت و مو و دستهاى زن يا دختر مورد نظر- براى پسنديدن- نگاه كند: ١- منظورش لذّت بردن نباشد هرچند بداند كه به محض ديدن او خواه نخواه تلذذ برايش حاصل مى‌شود، ٢- احتمال بدهد اگر او را ببيند بصيرتش نسبت به او بيشتر مى‌شود، ٣- در حال حاضر ازدواج با او جائز و ممكن باشد، ٤- احتمال بدهد زن با در خواست ازدواج او موافقت مى‌كند.

با فراهم بودن اين شروط چنانچه با نگاه اول غرض حاصل نشود تكرار آن اشكال ندارد، و بعيد نيست زن هم بتواند با وجود شروط مذكور به همين مقدار به مردى كه مى‌خواهد با او ازدواج نمايد نگاه كند.

١٦٩٤- نگاه كردن مرد نامحرم بدون قصد لذّت و ترس از ارتكاب گناه به صورت و دست و موى زنان روستائى كه معمولًا نمى‌پوشانند و به صورت و دست و موى زنان بدحجابى كه عمداً مراعات حجاب شرعى را نمى‌نمايند، ظاهراً اشكال ندارد؛ ولى خلاف احتياط است ونيز نگاه كردن به صورت، دست، مو و جاهايى از بدن زنهاى كفّار وحكم زنان اهل كتاب نيز همين است، ولى‌