٦١٥- جمله «أَشْهَدُ أَنَّ عَلِيّاً وَلِيُّ اللَّهِ» جزء اذان و اقامه نيست، ولى خوب است بعد از جمله «أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ» به قصد قربت دو مرتبه گفته شود.

٦١٦- براى مرد و زن مستحب است كه پيش از نمازهاى واجب پنچگانه اذان و اقامه بگويند، و براى مردها مخصوصاً در نماز صبح سفارش بيشتر شده است؛ امّا براى نمازهاى واجب ديگر و نيز براى نمازهاى مستحبى اذان و اقامه مشروع نيست.

٦١٧- جائز است زنان در اذان و اقامه به تكبير و شهادتين بلكه به شهادتين تنها اكتفاء نمايند، و نيز جائز است مسافر و كسى كه عجله دارد هر كدام از جملات اذان و اقامه را يك مرتبه بگويند، يا به يكى از اذان و اقامه اكتفاء نمايند.

موارد سقوط اذان و اقامه:

٦١٨- در شش مورد اذان ساقط است: ١- نماز عصر روز جمعه، ٢- نماز عصر روز عرفه، ٣- نماز عشاء شب عيد قربان، براى كسى كه در مشعرالحرام باشد، ٤- نماز عصر و عشاء زن مستحاضه، ٥- نماز عصر و عشاء كسى كه نمى‌تواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند، ٦- نماز عصر و عشاء كسى كه بين نماز ظهر و عصر و يا بين نماز مغرب و عشاء فاصله نيندازد.

٦١٩- در اين شش مورد در صورتى اذان ساقط است كه بين اين نمازها با نماز قبل، فاصله داده نشود، يا فاصله بين آنها كم باشد؛ البته فاصله شدن نماز نافله و تعقيبات ضرر ندارد.

٦٢٠- در سه مورد اذان و اقامه هر دو ساقط مى‌شوند:

اول: هرگاه براى نماز جماعتى اذان و اقامه گفته باشند، و كسى بخواهد با آن جماعت نماز بخواند، لازم نيست براى نماز خود اذان و اقامه بگويد.

دوم: هرگاه عدّه‌اى در جايى مشغول نماز جماعت باشند يا نماز آنان تازه تمام شده و صفها بهم نخورده است، اگر انسان بخواهد در آنجا نماز بخواند، با سه شرط اذان و اقامه از او ساقط است: ١- براى آن نماز جماعت اذان و اقامه گفته باشند، ٢- نماز جماعتى كه خوانده شده، باطل نباشد، ٣- نماز او و نماز جماعت در يك مكان باشد.

سوم: كسى كه اذان و اقامه شخص ديگرى را شنيده- چه آن را بازگو كرده باشد و چه بازگو نكرده باشد- در صورتى كه بين اذان و اقامه و نمازى كه مى‌خواهد بخواند زياد فاصله نشده باشد،