در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٥٢ - زبان قرآن كدام است؟

كرده است، آنها گفته‌اند: قرآن در زمانى نازل شده كه از علوم و تجربيات و كشفيات و اختراعات خبرى نبوده و پيغمبر اسلام در ميان مردمى زندگى مى‌كرده كه عموماً امّى و بى‌سواد بودند حتى اشخاصى كه سواد خواندن و نوشتن داشتند در ميان آنان معدود بودند. در عصر جاهلى كه آداب و رسوم و افكار و عقايد مردم براساس خرافه و اوهام بود؛ از معارف جز بتپرستى؛ از علم و دانش و شناخت جهان جزء هيئت بطلميوسى؛ از زندگى جز صحرانوردى؛ از تجارت جز برده فروشى و دلالى و ربا؛ از عيش و نوش و رفاه جز زن و شعر و شراب و اسب؛ از مردانگى جز قتل و غارت؛ از اخلاق جز تفرعن و فخر فروشى به يكديگر، و باليدن به استخوانهاى پوسيده مردگان و آباء و اجداد؛ از اخلاق اجتماعى جز ظلم و ستم و زورگويى و تعدى و تجاوز و از ارزش‌ها جز زور بازو و شمشير، چيزى نمى‌شناختند مخاطب قرآن اين‌ها بودند و پيغمبر از ميان اينان برخاسته بود.

اگر مى‌بينيم در قرآن آيه: الرِّجالُ قَوامونَ عَلى النِّساء[١] آمده است و اين سخن را با اين عموميت و توسعه نمى‌شود پسنديد و پذيرفت و نيز اگر در آن مى‌خوانيم: فَعِظُوهُنَّ وَاهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوهُنَ‌.[٢] پذيرفتن اين سخن براى اكثر مردم سخت و سنگين‌

[١]. سوره نساء، آيه ٣٤.

[٢]. سوره نساء، آيه ٣٤.