در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٦ - پيشگفتار
صورت مفهوم و معنا، و گاهى در قالب الفاظ. و آن چه در مدت ٢٠ يا ٢٣ سال نازل شده، تفصيل قرآن باشد در قالب الفاظ و كلمات به لغت عربى، و آن چه در يك شب مبارك و شب قدر نازل شده، به شكل مفاهيم و معانى باشد به طور اجمال و بسته ولى محكم و استوار.
در بحث زبانِ قرآن پس از شمردن پنج نوع زبان، ميگويند: «آيا زبان قرآن يكى از اين زبانهاست يا قرآن زبانى مخصوص به خود دارد؟» و آنگاه اين گونه توضيح ميدهند كه: «حقيقت آن است كه قرآن زبان مخصوص به خود دارد و نميتوان زبان قرآن را بهطور كامل با يكى از زبانهاى ياد شده مقايسه كرد.» وسپس به توضيح نظريه خود ميپردازند.
در مورد خلقت حوّا از آدم، از صدر اسلام ميان مسلمانان بحث بوده است. امروزه مسئله شبيهسازى هم مطرح است. آيا آيات خلقت حوّا از آدم هم به شكل شبيهسازى بوده است؟! ايشان جنبه هدايتى اينگونه آيات را چنين بيان ميكنند: «با كمى دقت روشن خواهد شد كه اكثر اختلافات، عداوتها و خشونتهاى بشر- در سطح بينالمللى، منطقهاى و يا قبيلهاى- از برترىجويى نژادى يا قبيلهاى نشأت مىگيرد. در يك زمان نژاد اربابها را برتر از نژاد بردهها مىدانستند و اصلًا برده را آدم محسوب نمىكردند، در زمانى ديگر زن را انسان به شمار نمىآوردند و مقدمه وجود انسان مىدانستند، زمانى ديگر برترى نژادى و تبعيض نژادى مطرح بوده است و .... اين