در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٦٤ - چگونگى نزول قرآن

است ترديدى نيست و نيز در اين كه نخستين آيه يا سوره در شب قدر و ماه رمضان نازل شده شكى نيست، پس لزوماً بايد بعثت در رمضان باشد، در صورتى كه شيعيان بعثت را در ماه رجب مى‌دانند و اين مخالف گفته قرآن است».[١]

از اينرو مرحوم علامه طباطبايى در «الميزان» تلاش مى‌كند به اين اتهام پاسخ گويد؛ ما فعلا در اينجا فقط به عنوان مقدمه تفسير، به بُعد قرآنى بحث مى‌پردازيم و بقيه مطالب و تفصيل و تحقيق را به عهده علوم قرآن مى‌گذاريم.

به نظر مى‌رسد لازم است سخن را چنين آغاز كنيم: آيا قرآن نام مفاهيم و معانى خاصى است كه در قالب الفاظ و لغات و تركيبات ويژه و شناخته شده درآمده باشد؟ يعنى همان گونه كه اين الفاظ و كلمات اگر از اين جملات و تركيبات جدا شوند و در سخن و كلام ديگر درآيند قرآن ناميده نمى‌شوند، مفاهيم و معانى نيز چنين است، اگر از اين تركيبات و جملات جدا گردند و در قالب آنها نباشند قرآن ناميده نمى‌شوند، گرچه در قالب لغات و الفاظ ديگر باشند يا اصلا در قالب هيچ لغتى و لفظى نباشند؟

درست مانند شعر سعدى و حافظ، هنگامى گفته مى‌شود كه اين شعر سعدى يا حافظ است كه عين گفته آنان با همان تركيب و جمله و

[١]. طباطبايى، الميزان، ج ٢، ص ١٩.