در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢١٣ - نقش پيامبران

اين است راز اختلاف اديان در جامعه‌هاى بشرى، نه آن كه پيروان مكتب «ماترياليسم ديالكتيك» يا ساير مكتب‌هاى مادى گمان كرده‌اند.

از اين گفته‌ها نتيجه مى‌گيريم كه اختلاف اديان و تلطيف و تكامل آن هيچ‌گونه تضاد با گفته ما- كه احساسات دينى از وجدان انسان سرچشمه مى‌گيرد و ريشه دين بر سرشت و فطرت بشر استوار است- ندارد.

نويسنده معروف مصرى مى‌گويد: «چنان كه افسانه‌هاى ديرين راجع به خورشيد كه واضح‌ترين موضوعات است از حقيقت او چيزى نمى‌كاهد عقايد باطله و آراء سخيفه در موضوع دين نيز بر واقعيت آن اشكالى نمى‌رساند». و نيز او مى‌گويد: «همان‌طورى كه اگر غذاى بد وارد معده شد و جاى غذاى خوب را گرفت و ديگر معده نتوانست غذاى خوب را قبول كند نمى‌شود از آن نتيجه گرفت كه معده گرسنگى نداشته است؛ هم چنين اگر عقايد باطله‌اى جاى عقايد صحيح را بگيرد و مغز و دل انسان را تسخير كند و ديگر انسان نتواند دنبال حقيقت برود نمى‌توان نتيجه گرفت كه روح انسان، گرسنه عقايد دينى نبوده و فطرت، چنين اقتضا را نداشته است».

نقش پيامبران‌

انبياء و فرستادگان خدا به مقتضاى مأموريتى كه دارند مؤظف هستند چراغ هدايت را به دست گيرند و بشر را از اين مهالك و