در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣٥٦ - ١ - مالكيت منابع طبيعى
وَزِينَةً وَيَخْلُقُ مَا لَا تَعْلَمُونَ* وَعَلَى اللّهِ قَصْدُ السَّبِيلِ وَمِنْهَا جَآئِرٌ وَلَوْ شَاء لَهَدَاكُمْ أَجْمَعِينَ* هُوَ الَّذِي أَنزَلَ مِنَ السَّمَاء مَاء لَّكُم مِّنْهُ شَرَابٌ وَمِنْهُ شَجَرٌ فِيهِ تُسِيمُونَ* يُنبِتُ لَكُم بِهِ الزَّرْعَ وَالزَّيْتُونَ وَالنَّخِيلَ وَالأَعْنَابَ وَمِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ* وَسَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَالْنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالْنُّجُومُ مُسَخَّرَاتٌ بِأَمْرِهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ* وَمَا ذَرَأَ لَكُمْ فِي الأَرْضِ مُخْتَلِفًا أَلْوَانُهُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّقَوْمٍ يَذَّكَّرُونَ* وَهُوَ الَّذِي سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُواْ مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا وَتَسْتَخْرِجُواْ مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهَا وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ فِيهِ وَلِتَبْتَغُواْ مِن فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ* وَأَلْقَى فِي الأَرْضِ رَوَاسِيَ أَن تَمِيدَ بِكُمْ وَأَنْهَارًا وَسُبُلًا لَّعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ[١]؛ چهارپايان را آفريد در آنها براى شما پوششى است كه از سرما نگه مىدارد و بهرههايى داريد و از آنها مىخوريد. و براى شما در آنها تجمل و آرايشى است هنگامى كه از چراگاه بر مىگردانيد و به چراگاه مىبريد. و بارهاى شما را مىكشند به سوى شهرى كه جز به سختى نمىتوانستيد به آن برسيد و همانا پروردگار شما رئوف و مهربان است. و استرها و قاطرها و خرها را بيافريد تا سوار شويد بر آنها، و زندگى را آرايش دهيد و نيز چيزهايى را كه نمىدانيد مىآفريند. و بر خداست كه راه درست را براى بندگان ترسيم نمايد، ولى برخى از راهها بيراهه است، و اگر خداوند بخواهد همه شما را هدايت
[١]. سوره نحل، آيه ٥- ١٥.