در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١١٨ - زبان قرآن

حال براى فهم معناى متشابه چه بايد كرد؟ و اساساً آيا متشابهات قابل فهم هستند؟

در اين آيه شريفه خداوند متعال آيات محكم را به «ام الكتاب» توصيف كرده است و همانطور كه مى‌دانيم ام در لغت به مرجع هر چيزى گفته مى‌شود؛[١] به مادر ام مى‌گويند، زيرا كودك در هنگام حوادث و اتفاقات به دامن او باز مى‌گردد. آيات محكمات هم (ام الكتاب‌اند) زيرا با ارجاع متشابه به محكم، آيات متشابه نيز از محكمات به حساب مى‌آيند[٢] و مراد آنها فهميده مى‌شود.

توضيح بيشتر در اين باره را در بحث زبان قرآن ملاحظه خواهيد كرد.

زبان قرآن‌[٣]

ما باور داريم كه قرآن لفظاً و معناً كلام خداوند است و از مقام الوهيت به پيغمبر (ص) نازل شده است:

١. الحَمْدُ للهِ الَّذِى أَنْزَلَ عَلَى عَبْدِهِ الكِتَابَ وَ لَمْ يَجْعَل لَّهُ عِوَجَاً[٤]؛

٢. اللهُ الَّذِى أَنزَلَ الكِتابَ بِالحَقِّ وَ المِيزانَ‌[٥]؛

[١]. همان، ص ٢٠.

[٢]. همان، ص ٢١، ر. ك: زمخشرى، الكشاف، ج ١، ص ٣٣٨.

[٣]. اين مقاله در مجله نامه مفيد، سال دوم، شماره چهارم، در زمستان سال ١٣٧٥ و نيز با پارهاى تغييرات در چهار بخش در روزنامه اطلاعات در تاريخهاى ٢٢/ ٣/ ١٣٧٦ و ٢٩/ ٣/ ١٣٧٦ و ١٩/ ٤/ ١٣٧٦ و ١/ ٦/ ١٣٧٦ درج گرديده است.

[٤]. سوره كهف، آيه ١.

[٥]. سوره شورى، آيه ١٧.