در پرتو وحى - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٦٨ - ٢ آفرينش انسان

مفاد آيات‌

مطالبى را كه مى‌توان از اين آيات شريفه به دست آورد عبارتند از:

١. آفرينش انسان (آدم) از طين (خاك يا گل) و از صلصال (گل خشكيده) و از حمأ مسنون (لجن بويناك) بوده است.

٢. خداوند انسان را به صورت خاص درست كرده و سپس از روح خود در آن دميده است.

٣. خداوند به فرشتگان امر فرمود تا بر انسان سجده كنند.

٤. آنان دستور خدا را اطاعت كرده و همه بر آدم سجده كردند.

٥. ابليس آدم را سجده نكرد، بلكه با او و همسر و فرزندانش عداوت و دشمنى نمود.

٦. سجده كردن براى چيزى دليل برترى آن بر سجده كننده است.

٧. ابليس چون خوددارى ورزيد و تكبر نمود و خود را برتر شمرد و عصيان خدا كرد، ظالم و كافر گشت، رجيم و ملعون شد، از مقام بيرون گرديد، هبوط نمود و تنزل داده شد.

در اين آيات شريفه چند چيز جاى پرسش دارد و اين‌ها غير از پرسش‌هايى است كه در بخش گذشته مطرح شد:

١. خلقت بشر از گل چگونه بوده است؛ به طور فيكسيسم يا تحول انواع يا تكامل؟

٢. منظور از (سويته و نفخت فيه من روحى) چيست؟

٣. سجده فرشتگان چگونه است؛ گذاشتن پيشانى بر زمين يا به‌