به معناي اختصاص روزه اين ماه، به امت اسلام از ميان ساير امت‌هاست. ماه روزه، از نام‌هاي تشويقي ماه رمضان به شمار مي‌آيد و روزه حقيقي آن است که روزه‌دار، گوش و چشم و زبان و ساير اعضا و جوارح خود را از حرام نگه دارد. ماه رمضان، ماه پاکي و پاک‌کنندگي است و در اين ماه، گناهان بسياري از مؤمنان ريخته شده و در مرتبه بالاتر، مؤمنان در اين ماه تصفيه مي‌گردند و هرگونه ناخالصي‌ از درون آن‌ها زدوده مي‌شود. ماه شب‌زنده‌داري، آخرين نام تشويقي ماه رمضان در صحيفه سجاديه است که مؤمنان در شب‌هاي آن، از شب‌زنده‌داري _ به‌ويژه نمازهاي مستحبي _ بهره مي‌گيرند وشايسته است با بهره‌گيري از اين نام‌ها _ که موجب تشويق روزه‌داران مي‌شود _ از فرصت ماه رمضان براي شب‌زنده‌داري و ساير اعمال ماه، به خوبي استفاده کنند.