علوم و معارف قرآن و حدیث - علوم و معارف قرآن و حدیث - الصفحة ١٠٤
مقدمه
«اقتصاد مقاومتي» موضوعي است که توسط مقام معظم رهبري وارد ادبيات اقتصادي ايران شد.[٢٨٢] دامنه اين مبحث به مجامع دانشگاهي و حوزوي کشيده شد و دستگاههاي کشوري و لشکري در اجراي لوازم و اقتضائات آن وارد عمل شدند.
مقصود از اقتصاد مقاومتي در اين نوشتار، الگويي
از اقتصاد بومي و علمي
برآمده از فرهنگ انقلابي و اسلامي است که بر همه مشکلات اقتصادي
فائق ميآيد؛
دشمن را در جنگ اقتصادي به شکست واميدارد و در مخاطرات و بياطمينانيهاي
ناشي از تحولات خارج از اختيار ،با حفظ دستاوردهاي کشور و تداوم
پيشرفت و تحقق آرمانها، اقتصاد متکي به دانش و فناوري، عدالتبنيان،
درونزا، برونگرا، پويا و پيشرو را محقق ميسازد.[٢٨٣]
چنانکه از تعريف ياد شده برميآيد، در اين نوع از اقتصاد، نکات زير قابل تأمل است:
١. شالوده و خميرمايه اين اقتصاد علمي برآمده از فرهنگ انقلاب و اسلامي ايران است و اين سبب ايجاد اقتصادي بومي و مقاوم ميشود.
٢. اين اقتصاد توان مقابله با تکانهها و فشارهاي خارجي وارد بر اقتصاد _ که از طرف دشمن يا بحرانهاي اقتصادي جهاني پديد ميآيد _ را دارد.
٣. در طول اجراي سياستهاي اين اقتصاد، دستاوردهاي کشور _ اعم از دستاوردهاي معنوي، ارزشي و مادي _ حفظ خواهد شد و پيشرفت در اين جهت تا دستيابي به آرمانها تداوم خواهد يافت.
٤. اقتصاد مقاومتي، تکيه بر علم و دانش دارد.
٥. اين نوع اقتصاد، از حدود عدالت تجاوز نميکند و خود ايجادگر عدالت اجتماعي خواهد بود.
٦. اقتصاد مقاومتي به ظرفيتهاي دروني کشور تکيه دارد، ولي از تجارب جهاني بيبهره نميماند و افزون بر اين، از ظرفيت بازارهاي بيروني براي بسط دادن خود استفاده
[٢٨٢]. نخستينبار لفظ «اقتصاد مقاومتي» از سوي رهبر معظم انقلاب، در تاريخ ١٦/٦/١٣٨٩ در جمع گروهي از کارآفرينان کشور به کار رفت و تبيين شد.
[٢٨٣]. برگرفته از مقدمه سياستهاي کلي اقتصاد مقاومتي، ابلاغ شده از سوي رهبر معظم انقلاب در تاريخ ٢٩ بهمن ماه ١٣٩٢.