علوم و معارف قرآن و حدیث - علوم و معارف قرآن و حدیث - الصفحة ٥٢

خارج گشت و او را کشت».[٩٦]

_ ابن‌عبدالبر (م٤٦٣ق) در الاستيعاب، حديث غدير را نقل کرده است.[٩٧]

_ خطيب بغدادي (م٤٦٣ق) در تاريخ بغداد، اين حديث را آورده است.[٩٨]

_ ابن‌مغازلي شافعي (م٤٨٣ق) پس از نقل متن‌هايي متعدّد از حديث غدير، آن را صحيح دانسته و راويان آن را از پيامبر٦ به يکصد نفر مي‌رساند که عشره مبشره[٩٩] از آن جمله‌اند. وي مي‌نويسد: «هذا حديث صحيح عن رسول الله٩، و قد روى حديث خم نحو مائة نفس منهم العشرة، و هو حديث ثابت لا أعرف له علة».[١٠٠]

_ ابن‌عساکر (م٥٧١ق) در تاريخ دمشق، حديث غدير را با متون متعدّد و در جاهاي مختلف و با طرق گوناگون آورده است.[١٠١]

_ مزي (م٧٤٢ق) در تهذيب الکمال، حديث غدير را آورده و صدور آن از پيامبر٦ را ثابت دانسته است.[١٠٢]

_ أبوعبدالله ذهبي (م٧٤٨ق) به نقل حديث غدير پرداخته و آن را صحيح
دانسته است.[١٠٣]

_ ابن‌کثير (م٧٧٤ق) در کتاب تاريخي خويش، پس از نقل حديث غدير، ضمن تأکيد بر اعتماد به آن مي‌نويسد: «هذا اسناد جيد، رجاله ثقات».[١٠٤]

_ ابن‌حجر عسقلاني (م٨٥٢ق) در کتاب فتح الباري _ که شرح صحيح بخاري است _ درباره حديث غدير، سخن گفته است. او اين حديث را در شرح حديث منزلت صحيح بخاري آورده و بر اعتماد به آن تأکيدي چندباره مي‌کند. جالب اين‌که ابن‌حجر پس از نقل سخن شيعه درباره حديث منزلت و دلالت اين روايت بر خلافت خاصه امام

[٩٦]. الکشف و البيان، ج١٠، ص٣٥.

[٩٧]. الاستيعاب، ج٣، ص١٠٩٩.

[٩٨]. تاريخ بغداد، ج٨، ص٢٨٤.

[٩٩]. اهل سنّت ادّعا مي‌کنند پيامبر٦ به ده نفر وعده بهشت داده است و به همين دليل، آنان به «عشرة مبشرة بالجنة» معروف شده‌اند. اين گروه عبارت‌اند از: ابوبکر، عمر، عثمان، علي بن ابي‌طالب٧، طلحه، زبير، سعد ابن ابي وقاص، سعيد بن زيد، ابوعبيده جراح، عبد الرحمن بن عوف.

[١٠٠]. مناقب علي بن ابي طالب٧، ص٢٧.

[١٠١]. تاريخ دمشق، ج٤٢، ص١١٤، ١١٧، ١٢٠، ٢٠٥- ٢٣٧.

[١٠٢]. تهذيب الکمال، ج٢٠، ص٤٨٤، ج٣٣، ص٢٨٤.

[١٠٣]. سير اعلام النبلاء، ج١٤، ص٢٠٧.

[١٠٤]. البداية و النهاية، ج٥، ص٢٣٠.