علوم و معارف قرآن و حدیث - علوم و معارف قرآن و حدیث - الصفحة ٧٦
وجوب روزه بر همه امتها و کيفيت روزه آنها و قرار گرفتن آن در ماه رمضان و غير آن ندارد.[١٧٠] در احاديث معصومان: نيز روزه ماه مبارک رمضان، به مسلمانان اختصاص دارد و در امتهاي گذشته، روزه ماه رمضان تنها بر پيامبران آنها واجب بوده است.
عَنْ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ النَّخَعِيِّ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ٧ يَقُولُ: إِنَّ شَهْرَ رَمَضَانَ لَمْ يَفْرِضِ اللَّهُ صِيَامَهُ عَلَى أَحَدٍ مِنَ الْأُمَمِ قَبْلَنَا. فَقُلْتُ لَهُ: فَقَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَ: Gيا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَيْکُمُ الصِّيامُ کَما کُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِکُمْF قَالَ: إِنَّمَا فَرَضَ اللَّهُ صِيَامَ شَهْرِ رَمَضَانَ عَلَى الْأَنْبِيَاءِ دُونَ الْأُمَمِ فَفَضَّلَ بِهِ هَذِهِ الْأُمَّةَ وَ جَعَلَ صِيَامَهُ فَرْضاً عَلَى رَسُولِ اللَّهِ٦ وَ عَلَى أُمَّتِه؛[١٧١]
حفص بن غياث ميگويد: از امام صادق٧ شنيدم فرمود: خداوند روزه ماه رمضان را بر هيچيک از امتهاي پيش از ما واجب نکرده است. عرض کردم: پس آيه شريفه Gکَمَا کُتِبَ عَلَي الَّذِينَ مِنْ قَبْلِکُمْF چيست؟ فرمود: خداوند روزه ماه رمضان را بر پيامبران آنها واجب گردانيد نه بر امتها؛ پس با روزه ماه رمضان، اين امت را برتري بخشيد و روزه آن را بر پيامبر اکرم٦ و امت ايشان واجب کرد.
بنابراين، روزه ماه مبارک رمضان به دين اسلام اختصاص دارد و از ميان امتهاي گذشته، تنها پيامبران آنها به اين موهبت الهي نايل آمده بودند. کيفيت روزهاي که بر ساير امتها واجب بوده، با روزه مسلمانان تفاوت داشته[١٧٢] و زمان روزه آنها، غير از زمان روزه مسلمانان _ ماه رمضان _ بوده است.[١٧٣]
ب) نامهاي تشويقي ماه مبارک رمضان
تعدادي ديگر از نامهاي ماه مبارک رمضان در صحيفه سجاديه ذکر شده که در مقام عمل، مخاطب را به عبادت تشويق کرده و با عنوان نامهاي تشويقي ذکر ميشوند.
١. ماه روزه
يکي ديگر از نامهاي ماه مبارک
رمضان از زبان امام سجاد٧،
«شهر الصيام»
است. «صوم» و «صيام» هردو مصدرند و در لغت به معناي خودداري و ماندن
در يک
[١٧٠]. الميزان فى تفسير القرآن، ج٢، ص٧.
[١٧١]. من لا يحضره الفقيه، ج٢، ص١٠٠.
[١٧٢]. يهود و نصارا روزههايي گوناگون مانند خودداري از گوشت، شير و خوردن و آشاميدن دارند. (الميزان فى تفسير القرآن، ج٢، ص٧)
[١٧٣]. همان.