علوم و معارف قرآن و حدیث - علوم و معارف قرآن و حدیث - الصفحة ٨
رويآوري معناشناسي نوين در متون
مشترک ميان مذاهب اسلامي، از زمينههاي قرائتهاي غيرنظاممند
و خارج از نظام ارزشگذاري متن جلوگيري ميکند و با تلاش
براي دستيابي به مقصود صاحب متن، نهتنها زمينههاي
گستردهتر شدن شکاف
ميان مذاهب اسلامي را از ميان برميدارد، بلکه موجبات همگرايي
بيشتر و نزديکي در عمل و عقيده يا دستکم در پذيرش
مسالمتآميز و پرهيز از تکفير ديگري را فراهم ميسازد.
فايده ديگر، کاهش قرائتهاي ناهمگون با آموزههاي اصيل
دين است. اين کاهش قرائت موجب کاسته شدن از شکلگيري فرقههايي
ميشود که بر اساس خوانشهاي شاذ از متن واحد شکل گرفتهاند؛ فرقههايي
که نتيجه اختلافات درونمذهبي در فهم کلام وحي هستند. کاهش شکلگيري
فرقهها نيز زمينههاي لازم براي وحدت ميان مذاهب اسلامي
را فراهم ميکند.
از اينرو فصلنامه علوم و معارف قرآن و حديث، از تمامي انديشمندان، پژوهشگران و دانشپژوهان عرصه مطالعات علوم قرآن و حديث دعوت ميکند يافتههاي علمي خود با رويآوردهاي معناشناسي را در اختيار اين مجله قرار دهند که با نشر آن، امکان همافزايي جامعه علمي کشور بيش از پيش فراهم گردد.
منابع
١. تفسير قمي، علي بن ابراهيم قمي، تحقيق: طيب موسوي جزائري، قم، دارالکتاب، چاپ سوم، ١٤٠٤ق.
٢. الکافي، محمد بن يعقوب کليني رازي، تحقيق: علياکبر غفاري و محمد آخوندي، تهران، دار الکتب الاسلاميه، چاپ چهارم، ١٤٠٧ق.
٣. کنز الفوائد، محمد بن علي کراجکي، تحقيق: عبدالله نعمه، قم، دار الذخائر، ١٤١٠ق.
٤. مناقب آل أبيطالب:، محمد بن علي بن شهرآشوب مازندراني، قم، علامه، ١٣٧٩ش.
٥. نهجالبلاغه، شريف رضي ابوالحسن محمد بن حسين موسوي، تحقيق: صبحي صالح، قم، هجرت، ١٤١٤ق.