رساله محمود بعمرة بن حسین نصیری (م قرن ١٣ق) نام برد.[١] همچنین باید از ام الکتاب یاد کرد که به جهان بینی غالیان، به خصوص نصیریه بسیار نزدیک است[٢] و بخش‌هایی از آن حاوی مکاشفاتی است که به جابر جعفی نسبت داده شده است[٣] و ظاهراً هیچ ارتباطی با وی ندارد.[٤]در ام الکتاب نام جابر جعفی در کنار افرادی چون جابر بن عبد الله انصاری، جعفر جعفی (؟)[٥] و صَعصَعة بن صوحان (!؟)[٦] به عنوان «روشنیان»[٧] معتقد به الوهیت امام باقر٧[٨] ذکر شده است.[٩]

نتیجه

از آنچه آمد روشن شد که سوء استفاده غلات از شخصیت چهره موجهی چون جابر جعفی، باعث لکه دار شدن نام وی گردید؛ چنان که برخی رجالیان شیعه در وثاقت او تردید کردند و برخی صاحب‌نظران وی را به صراحت غالی معرفی نمودند؛ حال آن که با بررسی دقیق‌تر معلوم گردید که جابر بن یزید جعفی از اتهام غلو مبراست. اخبار منتسب به جابر جعفی در آثار غلات به خصوص نصیریه نمونه‌هایی گویا از سوء استفاده غالیان از شخصیت اوست که منجر به تخریب وجهه وی در بین بدنه اصلی شیعه گردید.

كتابنامه

_ اختیار معرفة الرجال (رجالالکشی)، محمد بن عمر کشی، [تلخیص:] ابو جعفر محمد بن حسن

[١]. مجموع الاعیاد، ص٦.

[٢]. سوره مطففین، آیه ٦.

[٣]. سوره دخان، آیه ٤١.

[٤]. سوره هود، آیه ٧٧.

[٥]. سوره غافر، آیه ٣٢.

[٦]. سوره غافر، آیه ١٨.

[٧]. سوره نازعات، آیه ٦.

[٨]. سوره طور، آیه ٩.

[٩]. مجموع الاعیاد، ص٧ - ١٠.