ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٧٤ - مقصود

ندانند شايد اين احتمال اين است كه خداوند مى‌فرمايد:(وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ) (سوره نساء آيه ٤٨) يعنى گناهان پايينتر از شرك را براى كسانى كه بخواهد مى‌آمرزد.

چنين كسانى غير از مؤمنانى كه مرتكب گناه كبيره شده و بدون توبه مرده‌اند، نيستند زيرا مؤمن مطيع و گنهكارى كه توبه كرده، از اين جمله، خارجند و خلافى نيست كه خداوند مومنانى را كه اهل طاعتند و معصيت كارانى كه توبه كرده‌اند، عذاب نمى‌كند، همچنين شخص كافر هم مشيت خداوند شامل حالش نمى‌شود و از آمرزش او محروم است زيرا خداوند خبر داده است كه اهل كفر را نمى‌آمرزد. پس اين مشيت فقط شامل حال مؤمنانى مى‌شود كه مرتكب گناه كبيره شده و بدون توبه مرده‌اند.

ربيع مى‌گويد: اين آيه بوسيله:(وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ) نسخ شده است چه خداوند حكم كرده است كه براى گنهكاران عذابى دردناك مهيا كرده است و همان طورى كه نسخ در امر و نهى جايز است در چنين احكامى هم جايز است ولى نسخ در خبر جايز نيست. مثل اين كه: بگويد: «چنين و چنان بود» و بعد آن را نسخ كند و بگويد: «خير چنين و چنان نبود» بديهى است كه نظريه ربيع نادرست است. زيرا «اعتدنا ...» بمنزله خبر است و همانطورى كه نسخ در خبر جايز نيست در چيزى كه بمنزله خبر است نيز روا نيست‌

.