ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٤٧ - مقصود

بيان آيه ٣٨ و ٣٩

لغت‌

قرين: رفيق و همدم عدى بن زيد گويد:

يعنى: از مرد مپرس و رفيقش را ببين زيرا هر كسى برفيق خود اقتدا مى‌كند.

اعراب‌

الذين: ممكن است مرفوع يا منصوب باشد، چنان كه در آيه قبل گفتيم و ممكن است عطف بر «للكافرين» باشد. رئاء: مصدرى است كه جانشين حال شده است يعنى «مرائين» قرينا: تميز نسبت و مفسر است. «ذا»: در اين باره دو وجه محتمل است:

١- محلا مرفوع است يعنى: «ما الذى عليهم» ٢- محلى از اعراب ندارد چه با «ما» بمنزله اسم واحد است يعنى «و اى شي‌ء عليهم لو آمنوا»

مقصود

اكنون در باره كسانى كه بانفاق و ريا انفاق مى‌كنند و از ايمان بى‌بهره‌اند، سخن گفته، ضمن عطف به سابق گويد:

(الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ رِئاءَ النَّاسِ‌): آنهايى كه اموالشان را بمنظور ديدن مردم انفاق مى‌كنند.

(وَ لا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ): و تصديق خداوند و روز واپسين كه موقع ثواب و عقاب است، نمى‌كنند. بدين ترتيب، خداوند ميان مردمى كه بخل مى‌ورزند و از انفاق مال خوددارى مى‌كنند و آنهايى كه از روى ريا و تظاهر انفاق مى‌كنند، جمع كرده است.

(وَ مَنْ يَكُنِ الشَّيْطانُ لَهُ قَرِيناً): كسى كه دوستش شيطان باشد و در دنيا امر او را