ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٨١ - ترجمه
[سوره النساء (٤): آيات ٤٩ تا ٥٢]
(أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنْفُسَهُمْ بَلِ اللَّهُ يُزَكِّي مَنْ يَشاءُ وَ لا يُظْلَمُونَ فَتِيلاً (٤٩) انْظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ كَفى بِهِ إِثْماً مُبِيناً (٥٠) أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَ الطَّاغُوتِ وَ يَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هؤُلاءِ أَهْدى مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلاً (٥١) أُولئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ وَ مَنْ يَلْعَنِ اللَّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصِيراً (٥٢))
[١]
ترجمه
آيا نمىنگرى به آنها كه خويشتن را تزكيه مىكنند؟. بلكه خداوند هر كه را بخواهد تزكيه مىكند و آنان پشيزى ظلم نمىبينند. ببين چگونه بخداوند نسبت دروغ مىدهند و اينكار براى گناهكار بودن، كفايت مىكند.
آيا نمىبينى كسانى كه بهرهاى از كتاب به آنها داده شده است؟ آنها ايمان مىآورند به بتهاى جبت و طاغوت و بمردم كافر مىگويند: اينها از مردم مؤمن براه دين هدايت يافتهترند. آنان را خداوند لعنت كرده و كسى را كه خداوند لعنت كند، برايش هرگز ياورى نمىيابى.
[١]- سوره نساء آيه ٤٩ و ٥٠ و ٥١ و ٥٢ جزء پنجم سوره ٤