ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٣٨ - مقصود

بيان آيه ٣٥

لغت‌

شقاق: مخالفت و دشمنى توفيق: موافقت و مساوات در امرى از امور، لطف خداوند نسبت به انسان براى انجام كارى پسنديده، اصلاح ميان زن و شوهر.

اعراب‌

بين: در اصل ظرف است ولى در اينجا با اضافه شقاق به آن بصورت اسم بكار رفته مثل:(هذا فِراقُ بَيْنِي وَ بَيْنِكَ) (سوره كهف ٧٨) و مثل:(وَ مِنْ بَيْنِنا وَ بَيْنِكَ حِجابٌ) در اصل منظور اين است: «و ان خفتم في شاق بينهما»

مقصود

در آيه پيش مردان را راهنمايى كرد كه چگونه از نشوز و نافرمانى همسران خود جلوگيرى كنند، اكنون راهنمايى مى‌كند كه اگر ترسيديد كار بجدايى كشد، چه وظيفه‌اى داريد.

(وَ إِنْ خِفْتُمْ شِقاقَ بَيْنِهِما): اگر از مخالفت و دشمنى ايشان ترسيديد. برخى گفته‌اند اگر علم بمخالفت و دشمنى ايشان پيدا كرديد لكن معناى اول صحيحتر است چه اگر علم بدشمنى ايشان پيدا شد، ديگر احتياجى بداور در ميان آنها نيست.

(فَابْعَثُوا حَكَماً مِنْ أَهْلِهِ وَ حَكَماً مِنْ أَهْلِها): داورى از بستگان شوهر و داورى از بستگان زن برانگيزيد تا ميان آنها اصلاح دهند. حكم. كسى است كه نسبت به آنچه به او واگذار شده سمت قوامت دارد يعنى قيم است. در اينكه مخاطب كيست؟ اختلاف شده است. سعيد بن جبير و ضحاك و بيشتر فقها گويند: مخاطب، سلطانى است كه زن‌