ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٢٩ - مقصود

بيان آيه ٧١

لغت‌

حذر: حذر كردن. حِذْر و حَذَر دو لغتند كه معناى آنها تفاوتى ندارد مثل:

اذن و اذن و مِثْل: مثل و مَثَل.

نفر: خارج شدن براى جنگ. نفر: گروه.

ثبات: جمع ثبه بمعناى جماعت. و ثبات بمعناى جماعاتى كه جدا جدا باشند.

ابو ذؤيب گويد:

يعنى هنگامى كه زنبورهاى عسل را براى گرفتن عسل، دود داد، با خوارى و پريشانى دسته دسته سرگردان شدند.

گاهى «ثبه» با واو و نون جمع بسته مى‌شود و گفته مى‌شود «ثبون».

اعراب‌

ثبات: حال و محلا منصوب است. عامل آن «انفروا» و ذو الحال «واو» است.

مقصود

در اين آيه، خداوند مؤمنان را به جهاد با كفار و آماده شدن براى جنگ با ايشان، امر مى‌كند و مى‌فرمايد:

(يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا خُذُوا حِذْرَكُمْ‌): درباره اين دو جمله، گفته‌اند دو قول است:

١- معناى آن: «احذروا عدوكم باخذ السلاح» است يعنى با برداشتن سلاح جنگ، از دشمنتان حذر كنيد و بپرهيزيد. چنان كه بشخصى گويند: «خذ حذرك» يعنى: حذر كن.

٢- يعنى اسلحه خود را برداريد. بنا بر اين اسلحه را «حذر» ناميده است، زيرا