ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٥١ - مقصود

بيان آيه ٧٩

اعراب‌

رسولا: منصوب به «ارسلناك» و ذكر آن براى تاكيد است زيرا خود «ارسلناك» دلالت دارد بر اينكه او رسول است.

شهيدا: تميز. معناى «من» در «من حسنة و من سيئة» بيان معناى «ما» است و اگر مى‌گفت: «ان اصابك من حسنة فمن اللَّه» حرف «من» زايد بود و معنايى نداشت.

مقصود

(ما أَصابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ‌): هر نيكى كه بتو رسد، از خداست.

١- زجاج گويد: خطاب به پيامبر و منظور امت است.

٢- قتاده و جبايى گويند: خطاب به انسان است و منظور از «حسنه» نعمت دين و دنياست كه از خداوند مى‌باشد.

(وَ ما أَصابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ‌): هر بدى كه به تو رسد، از خود تست.

١- ابن عباس گويد: «حسنه» غنيمت جنگ بدر و «سيئه» شكست روز احد است.

٢- ابو مسلم گويد: مقصود اين است كه در جنگ بدر كوشش كردند و از خداوند اطاعت نمودند و خدا به آنها پيروزى داد و در جنگ احد، خداوند را مخالفت كردند و ميان آنها تفرقه افتاد و شكست خوردند.

٣- ابو العاليه گويد: حسنه، طاعت و سيئه، معصيت است.

٤- ابو العلم گويد: اين آيه، نظير(جَزاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُها) است (سوره شورى ٤٠ يعنى جزاى بدى، بدى ديگرى است مثل آن) ٥- حسن و جمعى از مفسران گويند: حسنه، نعمت و آسايش و سيئه، قحطى،