ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٢٤٨ - مقصود

مال هؤلاء: بقدرى اين استعمال زياد شده كه توهم كرده‌اند «ل» متصل به «ما» و هر دو يك حرف هستند و آن را از ما بعد خود جدا نوشته‌اند. وقف بر لام جايز نيست كه حرف جر است.

مقصود

سپس خداوند متعال، آنها را مخاطب ساخته، مى‌فرمايد:

(أَيْنَما تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ‌): در هر جا باشيد، مرگ بر شما نازل مى‌شود و گريبان شما را مى‌گيرد.

(وَ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ): اگر چه در برجهاى محكم باشيد.

١- مجاهد و قتاده و ابن جريج گويند: منظور از برجها، قصرهاست.

٢- سدى و ربيع گويند: منظور برجهايى است كه در آسمان بنا شده باشند.

٣- برخى گفته‌اند: منظور برجهاى آسمانى است (كه خورشيد در آنها قرار مى‌گيرد و دوازده‌تاست) ٤- جبايى گويد: منظور خانه‌هايى است كه بر حصارهاى مستحكم بنا شده‌اند.

٥- ابن عباس گويد: منظور حصارها و قلعه‌هاست.

اين پنج عقيده در باره بروج است. در باره «مشيده» نيز اقوالى است:

١- عكرمه گويد: بمعناى گچكارى شده است ٢- ابو عبيده گويد: بمعناى تزيين شده است ٣- زجاج گويد: بمعناى مرتفع و بلند است.

(وَ إِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَقُولُوا هذِهِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ‌) اگر: نيكى به آنها برسد، گويند از جانب خداوند است.

در باره كسانى كه اين گفتار از ايشان، نقل شده، اختلاف است:

١- زجاج و فراء گويند: آنها يهود بوده‌اند كه مى‌گفتند: از روزى كه اين مرد بشهر ما وارد شد، مزرعه‌ها و ميوه‌هاى ما دچار نقص شده‌اند. پس مقصود اينست كه اگر به فراوانى نعمت، برسند مى‌گويند: از جانب خداست و اگر دچار قحطى و خشكسالى شوند، مى‌گويند: از شومى محمد ٦ است چنانچه در باره قوم موسى‌