ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٢٠ - بررسى گناهان كبيره

رمضان ديگر، مى‌بخشيم و مى‌پوشيم».

برخى گفته‌اند: «معناى آن اين است كه: «اگر از گناهان كبيره، از قبيل زنا، اكل مال به باطل و ... كه در اين سوره، تا كنون از آنها نهى شده است، اجتناب كنيد، از گذشته شما چشمپوشى مى‌كنيم» ابن مسعود گفته است: «هر چه خداوند از اول سوره تا آيه ٣٠ از آن نهى كرده، معصيت كبيره است، زيرا قرآن مى‌گويد:(قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ يَنْتَهُوا يُغْفَرْ لَهُمْ ما قَدْ سَلَفَ) (سوره انفال ٣٨ يعنى: بمردم كافر بگو اگر بازگردند، گذشته آنها بخشوده مى‌شود) و نيز مى‌گويد:(لا تَنْكِحُوا ما نَكَحَ آباؤُكُمْ‌) ...( إِلَّا ما قَدْ سَلَفَ) (سوره نساء ٢٢ يعنى با همسر پدر ازدواج مكنيد، مگر آنچه گذشته است‌( وَ نُدْخِلْكُمْ مُدْخَلًا كَرِيماً): و شما را در مكانى پاك و نيكو- كه هيچ ناراحتى ندارد.

داخل مى‌سازيم.

بررسى گناهان كبيره‌

عبد العظيم حسنى از امام دهم (ع) نقل مى‌كند كه: عمرو بن عبيد بصرى بر امام صادق (ع) وارد شد و پس از سلام، نشست و اين آيه را تلاوت كرد:(الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ) (سوره شورى ٣٧ يعنى كسانى كه از گناهان كبيره و زشتى‌ها اجتناب مى‌كنند) پس ساكت شد. حضرت پرسيد: چرا ساكت شدى؟ پاسخ داد: دوست دارم گناهان كبيره را از كتاب خدا بشناسم.

فرمود: آرى اى عمرو، بزرگترين گناهان كبيره، شرك است، زيرا خداوند مى‌فرمايد:(إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ) (نساء ٤٨ يعنى خداوند گناه شرك را نمى‌آمرزد و نيز مى‌فرمايد:(مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَ مَأْواهُ النَّارُ) (سوره مائده ٧٢) يعنى: كسى كه به خدا شرك آورد، خداوند بهشت را بر او حرام كرده است.

پس از شرك، ياس از رحمت الهى است، زيرا خداوند متعال مى‌فرمايد:

(لا يَيْأَسُ مِنْ رَوْحِ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْكافِرُونَ) (سوره يوسف ٨٧) يعنى تنها مردم كافر از رحم خدا مايوس مى‌شوند.