ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٥٣ - لغت

[سوره مريم (١٩): آيات ١٦ تا ٢٠]

(وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ مَرْيَمَ إِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِها مَكاناً شَرْقِيًّا (١٦) فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُونِهِمْ حِجاباً فَأَرْسَلْنا إِلَيْها رُوحَنا فَتَمَثَّلَ لَها بَشَراً سَوِيًّا (١٧) قالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمنِ مِنْكَ إِنْ كُنْتَ تَقِيًّا (١٨) قالَ إِنَّما أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلاماً زَكِيًّا (١٩) قالَتْ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلامٌ وَ لَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَ لَمْ أَكُ بَغِيًّا (٢٠))

ترجمه:

در اين كتاب، از مريم ياد كن كه از خانواده خويش كنار گرفت و به سمت مشرق رفت و ميان خود و ايشان حايلى افكند. ما روح خود را پيش او فرستاديم و در برابر او بصورت بشرى كامل نمودار گشت. گفت: از تو بخدا پناه مى‌برم، اگر با تقوى باشى.

گفت: من فرستاده خدايت هستم كه تو را پسرى پاك ببخشم. گفت: چگونه مرا فرزندى است، حال آنكه همسرى نداشته‌ام كه با من بياميزد و زناكار نبوده‌ام؟!

لغت:

نبذ: طرح. انتباذ يعنى انداختن.

المكان الشرقى: جانب شرق.