ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٥٤ - لغت

[سوره الكهف (١٨): آيات ٣٠ تا ٣١]

(إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ عَمَلاً (٣٠) أُولئِكَ لَهُمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ يَلْبَسُونَ ثِياباً خُضْراً مِنْ سُنْدُسٍ وَ إِسْتَبْرَقٍ مُتَّكِئِينَ فِيها عَلَى الْأَرائِكِ نِعْمَ الثَّوابُ وَ حَسُنَتْ مُرْتَفَقاً (٣١))

ترجمه:

كسانى كه ايمان آورده و كار نيكو كرده‌اند، ما پاداش نيكو كاران را تباه نمى‌كنيم، براى آنهاست بهشتهاى جاويدان كه از زير پاى ايشان، رودها روان است و در آنجا خود را با دستبندهاى طلا مى‌آرايند و جامه سبز از ديباى نازك و ديباى كلفت مى‌پوشند و در آنجا بر تختها تكيه مى‌زنند. چه نيكو پاداش و چه نيكو محل آسايشى است!

لغت:

عدن: اقامت.

اساور: جمع «اسوار» اصل آن «اساوير» و ياء حذف شده است. برخى آن را جمع «اسوره» كه جمع «سوار» است دانسته‌اند. «سوار» بضم يا بكسر سين، بمعناى دستبند است.

سندس: ديباى نازك. مفرد آن «سندسه» است.