(وَ إِنْ مِنْكُمْ إِلاَّ وارِدُها كانَ عَلى‌ رَبِّكَ حَتْماً مَقْضِيًّا (٧١) ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوْا وَ نَذَرُ الظَّالِمِينَ فِيها جِثِيًّا (٧٢) وَ إِذا تُتْلى‌ عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَيُّ الْفَرِيقَيْنِ خَيْرٌ مَقاماً وَ أَحْسَنُ نَدِيًّا (٧٣) وَ كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هُمْ أَحْسَنُ أَثاثاً وَ رِءْياً (٧٤) قُلْ مَنْ كانَ فِي الضَّلالَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمنُ مَدًّا حَتَّى إِذا رَأَوْا ما يُوعَدُونَ إِمَّا الْعَذابَ وَ إِمَّا السَّاعَةَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَكاناً وَ أَضْعَفُ جُنْداً (٧٥))

ترجمه:

هيچيك از شما نيستند جز اينكه وارد جهنم خواهيد شد و انجام اين كار بر- خدايت واجب و حتمى است. آن گاه مردم با تقوى را نجات مى‌دهيم و ستمكاران را در حالى كه بر زانو نشسته‌اند، در آنجا باقى مى‌گذاريم. وقتى كه آيات روشن و صريح ما بر ايشان خوانده مى‌شود، مردم كافر به مردم مؤمن مى‌گويند: محل اقامت و مجلس كداميك از دو گروه، بهتر و نيكوتر است؟ ما پيش از آنها مردم بسيارى كه از لحاظ ثروت و زينت، بهتر از ايشان بودند، هلاك كرديم. بگو: هر كس كه در گمراهى‌