ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٤ - تفسير سوره

فرمود:

- آيا سوره‌اى به شما نشان دهم كه وقتى نازل شد، هفتاد هزار فرشته، آن را همراهى كردند و عظمت آنها آسمانها و زمين را فرا گرفته بود؟

گفتند:

آرى.

فرمود:

- سوره اصحاب كهف است. هر كس در روز جمعه، اين سوره را بخواند، خداوند تا سه روز بعد از روز جمعه ديگر او را مى‌آمرزد و به او نورى مى‌بخشد كه به آسمان مى‌رسد و در فتنه دجال، از خطر محفوظ است.

واقدى به اسناد خود از ابو الدرداء، از پيامبر گرامى اسلام روايت كرده است كه: هر كس ده آيه اول سوره كهف را حفظ كند، اگر دجال را درك كند، ضررى نمى‌بيند. هر كس اواخر سوره كهف را از حفظ كند، در روز قيامت، نورى با اوست.

همچنين از آن بزرگوار روايت شده است كه: هر كس سوره كهف را در روز جمعه بخواند، تا شش روز از هر فتنه‌اى آسوده است و اگر دجال بيرون آيد، از شر او محفوظ است.

عياشى به اسناد خود از امام صادق (ع) روايت كرده است كه: هر كس سوره كهف را در هر شب جمعه‌اى بخواند، شهيد از دنيا مى‌رود و خداوند او را با شهيدان مبعوث مى‌كند و در روز قيامت، در موقف شهيدان مى‌ايستد.

تفسير سوره:

خداوند سوره بنى اسرائيل را با حمد و توحيد و يادى از پيامبر خاتمه داد.

سوره كهف را نيز با حمد و توحيد و وصف قرآن و پيامبر، آغاز مى‌كند، تا ابتداى اين سوره با پايان آن سوره، ارتباط داشته باشد.

فرمود: