(إِنَّا جَعَلْنا ما عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَها لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً (٧) وَ إِنَّا لَجاعِلُونَ ما عَلَيْها صَعِيداً جُرُزاً (٨))

ترجمه:

ما چيزهايى كه در روى زمين است، زينت آن قرار داده‌ايم تا مردم را بيازماييم كه كداميك نيكوكارترند و آنچه را كه بر روى زمين است، خاك باير مى‌سازيم.

لغت:

صعيد: سطح زمين. زجاج گويد: راهى كه در آن گياه نروييده است.

جرز: زمينى كه در آن گياهى نرويد. به سال قحطى هم بر اثر نروييدن گياه و كمى باران «جرز» گفته مى‌شود.

اعراب:

ايهم: مبتدا. زيرا اين كلمه استفهام است و استفهام بايد در صدر كلام باشد، بنا بر اين «نبلو» را كه مفيد معناى علم است، معلق ساخته است.

مقصود:

اكنون خداوند متعال مى‌فرمايد: خالق نعمتها منم و بازگشت امتها بسوى من است. مى‌فرمايد:

(إِنَّا جَعَلْنا ما عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَها): ما رودها و درختها و جمادات و نباتات و حيوانات را براى زمين و مردم آن زينت قرار داده‌ايم.

(لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا): تا مردم را بيازماييم و معلوم سازيم كه كداميكشان نيكوكارترند؟