ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ٥٥ - مقصود

استبرق: ديباى كلفت. برخى گويند: حرير است، شاعر گويد:

يعنى: آنها را مى‌نگرى كه گاهى لباس زير مى‌پوشند و گاهى حرير.

ارائك: جمع «اريكه»، تختها. شاعر گويد:

يعنى: آنها در راه رفتن، چنان بيقرار بودند كه سنگلاخ را همچون تختها مس ميكردند.

زجاج گويد: ارائك، فرشهاى حجله است.

اعراب:

(إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ ...) در باره خبر «ان» اقوالى است.

١- خبر جمله‌( إِنَّا لا نُضِيعُ ...) است.

٢- جمله‌( أُولئِكَ لَهُمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ‌) است و جمله‌( إِنَّا لا نُضِيعُ ...) معترضه است.

٣- خبر مقدر است، يعنى «ان الذين آمنوا انا لا نضيع اجرهم»

مقصود:

سابقاً مردم ستمكار را تهديد كرد. اكنون مردم مؤمن را نويد داده، مى‌فرمايد:

(إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ عَمَلًا): ما اعمال مردم مؤمن و نيكوكار را ضايع نمى‌كنيم، بلكه پاداش ايشان را بطور كامل عطا مى‌كنيم.

(أُولئِكَ لَهُمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ‌): بهشت‌ها محل اقامت ايشان است، زيرا آنها تا خدا باقى است در آنجا هستند. برخى گويند: عدن، وسط بهشت و يكى از بهشتهاست. علت اينكه‌( جَنَّاتُ عَدْنٍ‌) بصورت جمع آمده، وسعت آن است. بعلاوه هر ناحيه‌اى از آن، بهشتى است.

(تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ): آنها در بهشت، در غرفه‌ها هستند و نهرها از زير پايشان جريان دارد. چنان كه ميفرمايد:( وَ هُمْ فِي الْغُرُفاتِ آمِنُونَ‌) (سبا ٣٧: آنها در