آيا براى تو هزينه‌اى تأمين كنيم تا ميان ما و ايشان سدى برآورى؟ گفت: آنچه خداوند در اختيار من قرار داده، بهتر است مرا به نيروى خود كمك كنيد تا ميان شما و ايشان، ديوارى برآورم. قطعات آهن را بياوريد. هنگامى كه ميان دو كوه هموار گرديد، گفت: بدميد. هنگامى كه بصورت آتش در آمد، گفت: مس ذوب شده بياوريد تا بر آن بريزم. يأجوج و مأجوج نتوانستند از آن ديوار بگذرند و نتوانستند آن را سوراخ كنند. ذو القرنين گفت: اين است رحمتى از جانب خداى من. هنگامى كه وعده خداوند فرا رسيد، آن را در هم مى‌كوبد و وعده خدايم حق است.

قرائت:

سداً و سدين: بعضى از قراء اين كلمه را چه در اين سوره و چه در جاهاى ديگر بفتح سين و بعضى بضم خوانده‌اند. ابو عبيده گويد: ديوارهايى كه در طبيعت از صنع خداوند است، سد بضم سين و آنچه از صنعت انسان است، سد به فتح مى‌باشد. برخى گفته‌اند: اين دو لغت- مثل ضعف كه بفتح و ضم ضاد يكى است- تفاوتى ندارند.

يفقهون: كوفيان- بجز عاصم- بضم ياء و كسر قاف و ديگران بفتح هر دو خوانده‌اند. قرائت اول از باب افعال است و دو مفعول مى‌خواهد و يكى از آنها حذف شده است.

يأجوج و مأجوج: عاصم به همزه و ديگران به الف خوانده‌اند.

خرجا: كوفيان- بجز عاصم- «خراجا» و ديگران «خرجا» خوانده‌اند.

خراج به معناى ماليات و خرج به معناى هزينه است.

مكنى: ابن كثير به دو نون و ديگران به يك نون مشدد خوانده‌اند. حذف يكى از نونها بخاطر عدم لزوم آن است.

آتونى: حمزه و يحيى «ايتونى» و ديگران «آتونى» خوانده‌اند. قرائت اول به معناى «اعينونى» و قرائت دوم به معناى «اعطونى» است.

الصدفين: اهل مدينه و كوفه- بجز ابو بكر- بفتح صاد و دال و ديگران بضم صاد و دال خوانده‌اند. اينها از لحاظ معنى فرقى ندارند.