عبادات (١٠٠)(با فرض عبادى بودن سبق و رمايه كه به جهاد ملحق كرده) (١٠١)و باقى در بخش معاملات است. بيشتر روايات ياد شده در مجامع روايى شيعه نيست، جز يك روايت كه مدرك آن منحصر به غنيه است، بقيه را از مبسوط گرفته است، (١٠٢)وى به احاديث ائمه «عليهم السلام» بيشتر با لفظ «رُوي» و بدون ذكر متن حديث اشاره مى‌كند كه بسيارى از آنها از غنيه گرفته شده، بدون آن كه در مجامع روايى وجود داشته باشد؛ (١٠٣)از جمله آنها دو روايت در «وقف بر عشيره و قوم» است كه به صورت عطف و با لفظ «رُوى» آمده است (١٠٤). به نظر صاحب حدائق، (١٠٥)احتمال دارد اين دو روايت ازروايات عامّه باشد كه قدماى ما «استسلافاً» (١٠٦)به كار برده‌اند ولى احتمال دارد، وجود عبارت اول ـ وقف بر عشيره ـ در نهايه (١٠٧)و دومى ـ وقف بر قوم ـ در مقنعه (١٠٨)كه كتاب‌هايى مبتنى بر نصوص هستند، (١٠٩)

(١٠٠) همان، ص٧٥ و ١٠٠.
(١٠١) همان، ص١٩٣.
(١٠٢) اصباح، ص٧٥ از مبسوط، ج١، ص١٠٦؛ اصباح، ص٢٢١ از مبسوط، ج٢، ص١٢٦؛ اصباح، ص٣٢٣ از مبسوط، ج٣، ص٣١٨؛ اصباح، ص٣٢٣ از مبسوط، ج٣، ص٣٢٠؛ اصباح، ص٢٥٢ از غنيه، ص٢٩٥. مواردى كه مدرك شيعى دارد: اصباح، ص١٠٠، ١٩٣،٢٢٣ و ٤٣٦.
(١٠٣) اصباح، ص٥٢١ و ٥٢٥، غنيه، ص٤٣٥؛ اصباح، ص٥١٩، غنيه، ص٤٢٧؛ اصباح، ص٥٩، مبسوط، ج١، ص٧٣.
(١٠٤) «وروي أنّه إذا وقف على عشيرته كان ذلك على الخاص من قومه الذين هم اقرب الناس إليه في نسبه و اذا وقف على قومه، كان ذلك على جميع اهل لغته، من ذكور دون اناث: اصباح الشيعه، ص٣٤٧.
(١٠٥) حدائق، ج٢٢، ص٢١٥.
(١٠٦) وام گرفته از اهل سنّت .
(١٠٧) النهايه، ص٥٩٩.
(١٠٨) مقنعه، ص٦٥٥.
(١٠٩) جواهر الكلام، ج٣٩، ص٢٧٤.