در يك مسئله (٧٧)و يا فتاواى نادر (٧٨)و احتمالات و اقوال در يك حكم را بى هيچ اظهار نظرى (٧٩)منعكس كرده است. (٨٠)از سوى ديگر، ترديد او در انتخاب رأى در بيش از صد مسئله (٨١)، مانند مسائل: اكثر مدت نفاس (٨٢)، موروثى بودن حق شفعه (٨٣)، حكم كفاره وطى در حال حيض (٨٤)، وجوب غسل به سبب وطى در دبر (٨٥)و... چشمگير است. اين ترديدها با الفاظى چون «هل هو»، «قيل»، «رُوى»، «عند بعض أصحابنا»، «فيه قولان»، «فيه روايتان» و... آورده شده و تنها در موارد اندكى با واژه‌هايى چون «اظهر» (٨٦)، «احوط» (٨٧)، «امتن» (٨٨)، «اشيع» (٨٩)و «ظاهر» (٩٠)، يك قول برگزيده شده است.

روش وى در نقل بدون تصرف مطالب ديگر فقها از يك سو و نبود ابتكار و نو

(٧٧) اصباح الشيعه، ص٣٤٦؛ غنية النزوع، ص٢٩٨.
(٧٨) اصباح الشيعه، ص٢٨؛ المهذب، ج١، ص٣٢.
(٧٩) ر.ك: غنية النزوع، ص ٢٣٨؛ اصباح الشيعه، ص٢٥٦.
(٨٠) نهايت تصرفى كه در اين موارد از كيدرى ديده مى‌شود، تبديل عباراتى، مانند «نبيّنها في بابها ان شاء اللّه‌» (غنية النزوع، ص٢٠٧) به «شروط آخر تأتي بعد» (اصباح الشيعه، ص١٩٧)، و يا جمله «الاّ من استثنيناه فيما مضى» (غنية النزوع، ص٣٢٦) به «إلاّ في مسئلة ذكرناه» (اصباح الشيعه، ص٣٦٨) است.
(٨١) اصباح الشيعه، ص٢٤، ٢٩، ٤٠، ٣٤، ٣٢، ٤٤، ٥٣، ٧٦، ٨١، ١٤٠، ٢٠٢، ٢٠٥، ٣٧٣، ٤٣٥، ٤٨٣، ٤٩٣ و... .
(٨٢) همان، ص٤٠.
(٨٣) همان، ص٢٥٦.
(٨٤) همان، ص٣٤.
(٨٥) همان، ص٣٢.
(٨٦) همان، ص١٣٧ و ١٣٩.
(٨٧) همان، ص٢٦.
(٨٨) همان، ص٦١.
(٨٩) همان، ص٥٠٠، ١٣٨ و ٣٥.
(٩٠) همان، ص٥٥ و ٥٩.