... ولذا نرى أنّ مثل صاحب المدارك و غيره ممّن يقتصر في الأخبار على ما صحّ عدالة رواته بالعلم أو نحوه من البيّنة الشرعية القائمة مقامه شرعاً يختلّ نظام أحكامه، ولايتمكّن من إثباتها على طريقته غالباً، فتارةً يستشكل و يبقى على الإشكال فيقول: «موافقة الأصحاب من دون دليل مشكل، و مخالفتهم و التخلّف عنهم أشكل» أو بالعكس، و أخرى يخالف طريقته و يوافقهم و ليس ذلك إلاّ من حيث إنّ الجرى على تلك الطريقة يستلزم اختلال كثير من الأحكام الشرعية، كما لايخفى على من له أدنى فهم و بصيرة. (تراث الشيعة الفقهي و الأصولي، ج١، ص٥٣٥ ـ ٥٣٦)

نكته ١٠٢:

متأسفانه در روزگار ما شايد به دليل اهميت يافتن پاره‌اى از مسايل غير مهم، به بسيارى از مطالب و مسايل مهم يا مهم‌تر، توجه چندان و در خورى نمى‌شود و منع و انكار و اعتراضى ـ متناسب با اهميت مسأله ـ صورت نمى‌گيرد. از جمله گاهى مطالبى به عنوان حديث به حضرت رسول خدا (صلّى اللّه‌ عليه و آله) و اهل بيت و خاندان پيامبر (سلام اللّه‌ عليهم) نسبت داده و در كتاب‌ها منتشر مى‌شود كه قراين قطعى بر كذب آنها وجود دارد و عجبا كه نسبت كذب به پيامبر خدا و خاندانش (سلام اللّه‌ عليهم أجمعين) حساسيت‌ها را ـ آنچنان كه بايد ـ بر نمى‌انگيزد؛ بنابراين چه بهتر، قبل از آنكه دشمنان و مخالفان از اين موضوع سوء استفاده كنند و آن را عليه شيعه تبديل به چماق كنند، خودمان آن را نقد و رد كنيم.در اين نكته به دو نمونه از اين گونه مطالب اشاره مى‌كنم:

نمونه اول: چند سال پيش كتابى در ايران چاپ شد كه اين مطالب در آن ديده مى‌شد: (مخصوصاً از ذكر نام كتاب و مؤلف و ناشر مى‌پرهيزم تا ترويج باطل نباشد):

و روايت است از حضرت رسول (صلّى اللّه‌ عليه وآله) كه فرمود: