نويسنده، صفحاتى از كتاب را به نقل چنين سخنان سستى اختصاص داده و آنها را به پيامبر اكرم(ص) نسبت مى‌دهد، با آنكه خود وى اذعان دارد كه با همه جستجويى كه كردم اثرى از اين «احاديث» در كتب معتبر و حتى غير معتبر نيافتم.

نمونه دوم: خطبه‌اى است منسوب به حضرت ابوالفضل العباس (سلام اللّه‌ و صلواته عليه و على أبيه و أخيه) كه به صورت پوستر با ترجمه فارسى در سطحى وسيع منتشر شده و پيش از آن در كتابى مخصوص، شرح همين خطبه با آب و تاب فراوان با نام: «خطيب كعبه: شرح خطبه پرشور قمر منير بنى هاشم (ع) بر فراز كعبه در يوم الترويه سال ٦٠ هـ . ق» در سال ١٣٨٦ هـ . ش در تهران چاپ شده است. همان طور كه عبارات و ساختار احاديث پيشين، بهترين دليل بر نادرستى و مجعول بودن آنهاست عبارات نا استوار اين خطبه ساختگى هم، بهترين شاهد مدعاست و انتساب آن احاديث به رسول خدا (صلّى اللّه‌ عليه و آله) و اين خطبه به پسر والاقدر امير بيان و برادر بزرگوار سيد شهيدان، حضرت ابوالفضل العباس عليه السلام، توهين به اين بزرگواران است. از آنجا كه دوست فاضل، جناب مستطاب، آقاى جويا جهانبخش به تفصيل بسيار، راجع به اين خطبه و كتاب خطيب كعبه بحث كرده‌اند (ر.ك: آينه پژوهش، شماره ١١٨، ص٢٨ ـ ٢٥) در اينجا به نقل يك فقره از خطبه مذكور از «خطيب كعبه» (ص٤٦ ـ ٤٩) بسنده و طالبان تفصيل را به مقاله مزبور حواله مى‌كنم: