فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٧٠ - اهليت حقوقى ،شناسايى سن بلوغ و تأثير آن در تكليف(٢) آيت الله شيخ حسن جواهرى

بيست و يك سالگى را سن بلوغ كسى كه قبل از اين سن به مرحله رشد رسيده است ، قراردهيم. اين امر تعدى و تجاوز به حقوق انسانى است كه لياقت تصرف در اموالش را دارد ولى از تصرف در اموالش منع شده است .

شايد به علت اين نكته است كه مى‌بينيم حقوق موضوعه استثناهايى بر عدم جواز تصرف شخص كمتر از بيست و يك سال قرار داده است؛ مثلاً برخى تصرفات مالى افراد شانزده يا هجده سال را مجاز دانسته است؛ زيرا صلاحيت چنين اشخاصى را به عنوان انسانى رشيد ، براى تسليم اموالشان احراز كرده است.

بلوغ از ديدگاه پزشكى

با وجود اينكه پزشكان بر بلوغ دختران قبل از پانزده سالگى اتفاق نظر دارند، ولى در تعيين سن بلوغ بين هشت تا سيزده سالگى اختلاف دارند.

برخى دانشمندان علم پزشكى دوره بلوغ را به پنج مرحله تقسيم كرده‌اند كه به «مراحل پنج گانه تانر» معروف است. در اين طبقه بندى، مرحله اول بلوغ دختران، تقريباً بين هشت تا يازده سالگى است و به تدريج وارد مراحل بعدى بزرگسالى مى‌شوند.

مرحله اول بلوغ در پسران تقريباً بين نه تا دوازده سالگى‌است. (٥٣)

طبق گزارش برخى پزشكان، سن بلوغ بين دختران متفاوت است، متوسط اين سن بين يازده تا سيزده سالگى است و وراثت در سن بلوغ دختران نقش دارد.

در نظريه ديگرى آمده است:

معمولاً سن بلوغ دختران در ده سالگى شروع مى‌شود و تا سن سيزده