٣ - شركت را به سبب رعايت قرابت، بعد از شفعه آورده و مضاربه، مزارعه و مساقات را در ادامه آنها قرار داده تا سه عامل شركت (٥٥)كه در فقه از آنها به «نظائر» (٥٦)تعبير مى‌شود، در كنار هم قرار گيرند.

٤ - عاريه و وديعه را ـ كه محقق حلى، پايه گذار تبويب نوين ابواب فقهى (٥٧)در يك باب آورده ـ (٥٨)در دو باب، كنار هم قرار داده است.

٥ - با جا به جا كردن لقطه و قرار دادن آن پيش از جعاله‌اى كه خود بر ابواب كتاب افزوده است، ضمن آن كه سه باب وقف، هبه و وصيت (٥٩)كه هر سه از عطايا هستند ـ در كنار هم قرار گرفته‌اند، جعاله نيز در جاى مناسب خود قرار گرفته است (٦٠).

تغيير عنوان كتاب «اطعمه و اشربه» به «مأكول و مشروب» ابتكار ايشان است ؛ ليكن هيچ كس از آن استقبال نكرد.

«اصباح» داراى چهل و سه كتاب و صدو هشتاد و پنج فصل است. برخى كتاب‌ها فصل ندارند و برخى كتاب‌هاى مهم فقه به عنوان فصل در ذيل چهل و سه كتاب ديگر مطرح شده‌اند، مانند: خمس و انفال در زكات؛ اعتكاف در صوم؛

(٥٥) طباطبائى بروجردى، آقا حسين، تقريرات ثلاث، ص٢٠٣، دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم ـ ١٤١٣ هـ . ق.
(٥٦) عراقى، آقا ضياء الدين على بن ملا محمد كبير، تعليقة استدلالية على العروة الوثقى، ص٢٨١، دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم، ١٤١٥ هـ . ق.
(٥٧) مشكينى، ميرزا على، مصطلحات الفقه، ص٤٠٥، دفتر نشر الهادى، قم، الطبعه الثانية، ١٣٧٧ ش.
(٥٨) محقق حلى، نجم الدين جعفر بن حسن، المختصر النافع في فقه الإمامية، ج١، ص١٥٠، مؤسسه المطبوعات الدينية ـ قم ـ ايران، چاپ ششم، ١٤١٨ هـ . ق.
(٥٩) الحاق وصيت به عطايا به جهت وصيت به مال است. فيض كاشانى، محمد محسن، مفاتيح الشرائع، ج٢، ص١٧٩، مجمع الذخائر الاسلاميه، قم، طبع ١٤٠١ هـ . ق .
(٦٠) «لمّا كانت الحاجة غالباً انّما تقع في ردّ الضوال والأموال المنبوذة وجب ذكر الجعالة بعقب اللقطة...» (تذكرة الفقهاء، ج٢، (ط ق)، ص٢٨٥، ٨ سطر به آخر).