به گونه‌اى كه بدون آسيب ديدن و يا تلف شدن از آن بهره بردارى شود. صورت رايج اين كار، نگهدارى توأم با تعمير است و لازمه آن تهيه همه لوازم مورد نياز عين و تعويض برخى قطعات آن است.

مهم‌ترين اشكال در اين نوع اجاره، بذل عين از طرف اجير است در حالى كه از شرايط اجاره، باقى ماندن عين و نابود نشدن آن در طول مدت اجاره است. به علاوه، اندازه‌گيرى مقدار لوازم مورد نياز براى نگهدارى و تعمير عين در حوادث ناگهانى، از اول عقد ممكن نيست.

از اين رو، برخى كوشيده‌اند صيانت را با عقدى غير از اجاره، همچون جعاله بر انجام دادن كارى توجيه كنند كه مستلزم از بين رفتن عين است. در حالى كه عقد صيانت به اجاره نزديك‌تر است؛ چرا كه صيانت، عقدى زمانى و لازم بر طرفين عقد است و كار نگهدارى و حفظ عين همچون ديگر كارها متعلق حق مستأجر است. نگهدارنده در اين عقد اجير خاص يا مشترك است و حفظ و نگهدارى همان منفعت يا خدمتى است كه مستأجر مستحق آن است و اين خود غرضى است كه در عرف مطلوب بوده و زمان آن نيز مشخص است و آنچه را اجير براى نگهدارى و حفاظت هزينه مى‌كند، در حقيقت مقدمات تحقق صيانت و نگهدارى از عين محسوب مى‌شود، نه اينكه متعلق اجاره باشد.

مضافاً عقد صيانت را با عنوان شرط نيز مى‌توان توجيه كرد؛ چرا كه خسارت به وجود آمده، اولاً و بالذات بر صاحب دستگاه است؛ زيرا وى مالك آن است، ولى شرط مى‌كند كه نگهدارنده خسارت صاحب دستگاه را با تعويض قطعات و ابزار مورد نياز جبران كند. اين شرط منافاتى با مقتضاى اجاره ندارد و براساس دليل «المسلمون عند شروطهم»، نافذ است.

هـ . بيع زمانى:بيع زمانى كه از عقدها و معاملات جديد در زمان ما مى‌باشد، عبارت است از تمليك عين به يك يا چند نفر، نه به صورت حصه مشاعى بلكه بر