در جستجوي عرفان اسلامي - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٦٥ - جامع ترين نسخه سير و سلوك

استوار و مستقيم باشد خيمه نيز برپا و ثابت خواهد بود؛ ولى اگر عمود خيمه بشكند طناب‌ها و ميخ‌ها نمى‌توانند خيمه را سرپا نگاه دارند. بر اساس اين روايت، نسبت نماز با ساير اجزاى دين همين گونه است. وجود نماز در دين آن‌چنان مهم و اساسى است كه اگر كسى در تدين خود به همه مسايل دين پاى‌بند باشد و تنها در مسأله نماز مشكل و انحراف داشته باشد هيچ فايده‌اى براى او نخواهد داشت.

روايت منقول از امام صادق(عليه السلام) كه پيش از اين در همين فصل ذكر كرديم نيز مبيّن جايگاه و اهميت والاى نماز است. روايت اين بود كه معاوية بن وهب مى‌گويد از امام صادق(عليه السلام) سؤال كردم: برترين چيزى كه بندگان مى‌توانند به وسيله آن به خداوند تقرب جويند چيست؟ آن حضرت فرمودند:

ما اَعْلَمُ شَيْئاً بَعْدَ الْمَعْرِفَةِ اَفْضَلَ مِنْ هذِهِ الصَّلاةِ؛ من پس از معرفت خداوند چيزى را نمى‌شناسم كه برتر و بالاتر از همين نماز باشد.

در ذيل همين روايت چنين آمده بود كه:

وَ سُئِلَ النَّبى(صلى الله عليه وآله) عَنْ اَفْضَلِ الاَْعْمالِ قالَ الصَّلاةُ لاَِوَّلِ وَقْتِها؛[١] و از پيامبر(صلى الله عليه وآله) در مورد برترين اعمال سؤال شد، آن حضرت فرمود: نماز اول وقت.

روايت ديگر روايتى است كه هم از امام باقر و هم از امام صادق(عليهما السلام)به الفاظ مختلف نقل شده است. طبق يك نقل، امام صادق(عليه السلام) مى‌فرمايد:

اَوَّلُ ما يُحاسُب عَلَيْهِ الْعَبْدُ الصَّلاةُ فَاِذا قُبِلَتْ قُبِلَ سائِرُ عَمَلِهِ وَاِذا ردّتْ عَلَيْهِ رُدَّ عَلَيْهِ سائِرُ عَمَلِهِ؛[٢] اولين چيزى كه (در روز قيامت) بنده نسبت به آن مورد محاسبه قرار مى گيرد نماز است؛ پس اگر مورد قبول واقع شود بقيه اعمالش نيز پذيرفته مى شود و اگر مردود واقع شود ساير اعمالش نيز مردود خواهد شد.

هم‌چنين روايت مشهور ديگرى است كه همه ما كم و بيش آن را شنيده‌ايم. بر اساس