علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٢٩
٦٢٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كورترين كورى گمراهى پس از راهيابى است و بهترين عمل آن است كه سود رساند و بهترين هدايت آن است كه پيروى شود و بدترين كورى ، كورى دل است .
٦٢١.امام على عليه السلام : حكمت به دل منافق نمى آيد ، مگر آنكه نيامده مى رود .
٦٢٢.امام على عليه السلام : اگر در قدرت سترگ و نعمت بزرگ خدا مى انديشيدند ، به راه باز مى گشتند و از عذاب آتش مى ترسيدند؛ ولى دلها بيمار و ديده ها عيبناك است .
٦٢٣.امام حسين عليه السلام : خطاب به لشكر عمر بن سعد پس از آنكه خواست ساكت شوند و نشدند ـ : واى بر شما! شما را چه مى شود اگر ساكت شويد و گفته ام را بشنويد و حال آنكه من شما را به راه راست فرا مى خوانم . . . . و همه شما از فرمانم سر مى پيچيد و به گفته ام گوش نمى دهيد . پس بى گمان شكمهايتان از حرام انباشته و بر دلهايتان مهر زده شده است .
٦٢٤.امام باقر عليه السلام : هيچ بنده اى به كيفرى بزرگتر از سخت دلى عقوبت نشد .
٦٢٥.امام باقر عليه السلام : درباره گفته خداى متعال : «هر كه در اين [دنيا ]نابينا باشد ، در آخرت هم نابينا خواهد بود» ، فرمود : آنكه آفرينش آسمانها و زمين و آمد و شد شب و روز و چرخش فلك با خورشيد و ماه و نشانه هاى شگفت انگيز ، وى را به امرى بزرگتر در فراسوى اينها ره ننمايد ، پس در آخرت نابينا خواهد بود؛ يعنى از آنچه نديده كور و گمراهتر است .
٦٢٦.امام رضا عليه السلام : درباره گفته خداى متعال : «و هر كه در اين [دنيا ]نابينا باشد . . .» ، فرمود : يعنى از مشاهده حقايق موجود نابينا باشد .
٦٢٧.امام هادى عليه السلام : حكمت در طبيعتهاى فاسد ، سودى نمى بخشد .