علوم و معارف قرآن و حدیث - علوم و معارف قرآن و حدیث - الصفحة ٥٤

آن، مي‌توان يافت. نويسندگان سنّي اين حديث را صحيح دانسته و به آن اعتماد کرده‌اند.

٢. راويان و اعتبار حديث غدير

راويان بسياري، حديث غدير را نقل کرده و درباره آن سخن گفته‌اند. در اين بخش به نمونه‌هايي اشاره مي‌شود.

• ذهبي مي‌نويسد:

محمّد بن جرير طبرى هنگامى که شنيد ابن ابى داود درباره حديث غدير بحث مي‌کند، کتابى در اين موضوع به نام الولاية في حديث الغدير نگاشت‌. من يک جلد کتاب درباره اسناد و مدارک حديث غدير از طبرى ديدم که از فراواني اسناد و مدارکى که در اين مورد جمع‌آورى کرده بود دهشت کردم.[١١١]

او در کتاب ديگرش اظهار مي‌دارد که پس از ديدن کتاب، ابن‌جرير به وقوع جريان غدير، يقين کرده است.[١١٢] ابن عساکر نيز گزارش کتاب طبري را آورده و تصريح کرده که وي در اين کتاب، حديث غدير را صحيح دانسته و بر آن احتجاج کرده است.[١١٣]

• زيلعي (م٧٦٢ق) ضمن نام بردن برخي از علماي اهل سنّت و کتاب‌هايشان که حديث غدير را با اسناد صحيح و متواتر نقل کرده‌اند، نام‌هاي حدود هفتاد نفر از صحابه راوي اين حديث را آورده است.[١١٤]

• قندوزي حنفي (م١٢٩٤ق) درباره کتاب الولاية طبري مي‌گويد:

محمد بن جرير طبري، صاحب کتاب تاريخ و تفسير، حديث غدير خم را به ٧٥ طريق نقل کرده است. او کتابي مستقل درباره غدير به نام کتاب الولاية نوشته است.[١١٥]

وي از ابوالمعالي جويني (م٤٧٨ق) معروف به امام الحرمين، نقل مي‌کند که نزديک صحاف در بغداد ديدم که براي بيان طرق حديث غدير از رسول الله٦ ٢٨ جلد کتاب، آماده کرده و جلد ٢٩ را در حال آماده‌سازي داشت.[١١٦]

با بررسي منابع اهل سنّت مي‌توان به نام‌هاي بيش از دويست نفر از راويان صحابي و

[١١١]. تذکرة الحفاظ، ج٢، ص٧١٣.

[١١٢]. سير اعلام النبلاء، ج١٤، ص٢٧٧.

[١١٣]. تاريخ دمشق، ج٥٢، ص١٩٨.

[١١٤]. تخريج الاحاديث و الآثار، ص٢٣٤- ٢٤٤.

[١١٥]. ينابيع المودة، ج١، ص١١٣.

[١١٦]. ينابيع المودة، ج١، ص١١٤.