رسائل فقهى - علامه جعفری - الصفحة ٤١ - اجماع

وجود ندارد ، لذا اين حكم كه آيا ذبيحه اهل كتاب حلال است يا نه ؟ بايستى از ادلَّهء ديگر استفاده شود :
اجماع گمان نمى رود در اين مسأله ، اجماع قابل توجهى وجود داشته باشد ، زيرا ، أولا :
امثال صدوق و عمانى و اسكافى ، مخالف حرمت مطلق ذبيحه اهل كتابند . و ثانيا :
مدارك موجود به جواز و حرمت فراوان است . لذا جاى تمسك به اجماع نمى باشد ولى مشهور حرمت اكل ذبيحه اهل كتاب مى باشد . به هر حال چند گروه روايت در اين مسأله وجود دارد :
گروه اول - اين گروه حرمت اكل ذبيحه اهل كتاب را به طور مطلق بيان مى كند . از آن جمله :
١ - شيخ طوسى در تهذيب از شحام از امام صادق عليه السّلام نقل كرده است كه : ذبيحه ذمى را نخور ، خواه در موقع ذبح اسم خدا را بگويد يا نه .
٢ - از سماعه از موسى بن جعفر عليه السّلام مى گويد از ذبيحه نصارى و يهود سؤال كردم فرمود : نزديك مشو .
٣ - نظير همين روايت است از ابى المعزاء با اين تفاوت كه فرمود : به ذبيحه نصارى و يهود نزديك نشويد .
٤ - از حسين احمسى مى گويد : به امام صادق عليه السّلام عرض كردم : همسايه قصابى داريم ، يهودى را مى آورد كه براى او ذبح كند تا يهود از او گوشت بخرند ، حضرت فرمود : ذبيحه يهود را نخوريد و گوشتش را نخريد .
٥ - اسماعيل بن جابر مى گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : از ذبايح يهود و نصارى و از ظروف آنها چيزى نخوريد .
٦ - حسين بن منذر مى گويد : به امام صادق عليه السّلام گفتم مردى است كه از كوه‌ها گوسفند مى آورد ، كارگران مجوسى و نصرانى دارد ، گاهى گوسفند به علتى صدمه مى بيند و آن را ذبح كرده مى آورد ، حضرت فرمود : نخور .
گروه دوم - اين گروه از روايات مطلقا ذبيحه اهل كتاب را تجويز مى كند از آن جمله